Chapter Title : അവധികാലം 2 [MARK]

കൊടുത്ത് ഞാൻ മമ്മിയുടെ അടുത്ത് ഇരുന്ന് മമ്മിയോടായി ചോദിച്ചു.

ഞാൻ : മമ്മിക്ക് നിങ്ങളോട് എന്തെങ്കിലും പറയാൻ ഉണ്ടോ.

മമ്മി എന്നേ അത്ഭുതത്തോടുകൂടി നോക്കി.  എന്നിട്ട് ഉണ്ടെന്ന്  തലയാട്ടി. ഞാൻ എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചു.

മമ്മി : എനിക്ക് നാട്ടിൽ പോവണ്ട.

മമ്മി പറഞ്ഞതും ഞാനും അച്ഛനും പരസ്പരം നോക്കി

അച്ഛൻ : നീ എന്താ റാണി ഈ പറയുന്നത് നമുക്ക് നാട്ടിൽ പോവണ്ടേ അവരെ എല്ലാം കാണണ്ടേ.

മമ്മി : എനിക്കും ആഗ്രഹം ഉണ്ട് ഇച്ചായ പക്ഷെ അവിടെ ചെന്ന അവരെല്ലാം എന്നോട് എങ്ങനെ പെരുമാറും എന്ന് എനിക്ക് നല്ല ഭയം ഉണ്ട്. ഞാൻ  കാരണം അല്ലെ  ചേച്ചിക്ക് ആന്ന് അയാളെ കല്യാണം കഴിക്കേണ്ടി വന്നത്. അതുകൊണ്ടല്ലേ എൻ്റെ ചേച്ചിടെ ജീവിതം ഇങ്ങനെ നരക തുല്യമായി പോയത്.

അച്ഛൻ : അങ്ങനെ ഒന്നും ഇണ്ടാവില്ല റാണി നീ ഇങ്ങനെ പേടിച്ച എങ്ങനാ ശെരി ആവുന്നത്.

മമ്മി : എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല ഇച്ചായ. അവരെല്ലാം എന്നേ വെറുപ്പോടെ നോക്കുന്നത് എനിക്ക് ആലോചിക്കാൻ കൂടി വയ്യ.

എന്നും പറഞ്ഞ് മമ്മി പൊട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ മമ്മിയെ പോയി ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

അച്ഛൻ : റാണി നിന്റ അവസ്ഥ എനിക്ക് മനസ്സിൽ ആവും പക്ഷെ ഇപ്പൊ നമ്മൾ പോയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഒരിക്കലും നമ്മുക്ക് പോകാൻ കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല.

ഞാൻ : അച്ഛാ മമ്മിയെ നിർബന്തിക്കേണ്ട മമ്മിക്ക് പോകാൻ  മനസ്കൊണ്ട് താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിൽ മമ്മിയെ നിർബന്തിക്കേണ്ട.

മമ്മി : അങ്ങനെ അല്ല മോനു മമ്മിക്ക് പേടി ആയിട്ട. അവരെല്ലാം മമ്മിയെ വെറുക്കവും.

അച്ഛൻ : റാണി നീ ഇങ്ങനെ കരയല്ലേ.

ഞാൻ : എന്ന ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയാം.

അവർ രണ്ട് പേരും ഞാൻ എന്താണ് പറയാൻ പോകുന്നത് എന്ന അകംഷയോടെ എന്നേ നോക്കി.

"ഞാൻ പോവാം നാട്ടിലേക്ക്"..........

മമ്മി : വേണ്ട അത് ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല അതും നീ തനിച്ച് വേണ്ട വേണ്ട.

ഞാൻ : മമ്മി ഞാൻ പറയുന്ന കേക്ക് ഞാൻ പോയി വരാം  ഞാൻ ഇതുവരെ നാട്ടിലേക്ക്