Chapter Title : അവളുടെ രാവുകൾ [Love]

വാരി എടുത്തു കൈകുമ്പിളിൽ പോലെ കിടത്തി മെല്ലെ സ്റ്റെപ് കയറി നടന്നു. എന്റെ റൂം ഏതെന്നു ചോദിച്ചു ഞാൻ കാണിച്ചു കൊടുത്തു.

അങ്ങനെ എന്നെയും കൊണ്ട് അയാൾ നടന്നു റൂമിൽ കേറി ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ബെഡിൽ കൊണ്ട് കിടത്തി.

വിനോദ് : ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോണോ

ഞാൻ : വേണ്ട സാരല്ല

ഒന്നാമത് ഞാൻ തനിച്ചും കൂടെ കുട്ടികൾ അമ്മ അവരൊക്കെ എന്നെയും ആശ്രയിച്ചാണ് കഴിയുന്നെ. എന്ന് മനസ്സിൽ ഓർത്തു.

വിനോദ് : എവിടെ വേദന നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം ഇവിടെ വേറെ ആരാ ഉള്ളത്

ഞാൻ : അമ്മയുണ്ട് പക്ഷെ സുഖമില്ലാതെ കിടക്കുവാ കുട്ടികൾ അല്ലാണ്ട് മറ്റാരും ഇല്ല ഇവിടെ അഹ്.

വിനോദ് : എങ്കിൽ pinne ഞാൻ വണ്ടി വിളിക്കട്ടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം വച്ചോണ്ട് ഇരിക്കണ്ട

ഞാൻ,: വേണ്ട ഒന്ന് തിരുമ്മിയൽ സെരിയായിക്കോളും

വിനോദ് : ഞാൻ തിരുമ്മി തരണോ

ഞാൻ : വേ.. വേണ്ട ഞാൻ തിരുമ്മിക്കോളാം

വിനോദ് : സാരല്ലന്നെ ഞാൻ തിരുമ്മി തരാം

ഞാൻ : വേണ്ട നിങ്ങൾ പൊയ്ക്കോളൂ ജോലി ഉള്ളതല്ലേ

വിനോദ് : സാരമില്ല അവിടെ പണിക്കാർ ഉണ്ട്

ഞാൻ : കുഴപ്പമില്ല

വിനോദ് : കുഴമ്പ് ഇരിപ്പുണ്ടോ

ഞാൻ : ഉണ്ട് അമ്മയുടെ മുറിയിലാ

വിനോദ് : ഞാൻ പോയി എടുക്കാം

ഞാൻ : വേണ്ട അമ്മ കണ്ടാൽ പ്രിശ്നം ആവും ആരാ എന്നൊക്കെ ചോദിക്കും

വിനോദ് : നടന്നത് പറയാലോ

ഞാൻ : എന്നാലും വേണ്ട നിങ്ങൾ പൊയ്ക്കോളൂ സഹായിച്ചതിനു ഒരുപാട് നന്ദിയുണ്ട് നിങ്ങൾ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ