Chapter Title : അവൻ 1 [OG]
മറുവശത്ത് പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ പൂന്തോട്ടം. മുറ്റത്തിന്റെ അരികിൽ ഒരു വലിയ മാവ്.
"ചേച്ചീ..."
അഭിജിത്ത് അത്ഭുതത്തോടെ വിളിച്ചു.
"എന്താടാ?"
"ഇതാണോ നമ്മുടെ വീട്?"
അനഘ ചിരിച്ചു.
"നമ്മുടെ വീടല്ല. അമ്മയുടെ വീടാണ്."
"ഇത്രയും വലിയ വീടോ?"
അവന്റെ മുഖത്തെ അത്ഭുതം കണ്ടപ്പോൾ അനഘയ്ക്ക് ചിരിവന്നു.അവരുടെ ജീവിതം ഇതുവരെ കടന്നുപോയത് ചെറിയൊരു ഓടിട്ട വീട്ടിലായിരുന്നു. അവിടെനിന്ന് ഇത്രയും വലിയൊരു നാലുകെട്ടിന്റെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ ഇരുവർക്കും അതൊരു പുതിയ ലോകം തന്നെയായിരുന്നു.കാർ പതുക്കെ വീടിന്റെ മുൻവശത്തെ പോർച്ചിൽ വന്നു നിന്നു.
അപ്പോഴേക്കും വീടിന്റെ പ്രധാന വാതിൽ തുറന്നു.
"ശോഭ വന്നല്ലോ!"
വീടിന്റെ ഉള്ളിൽനിന്ന് ആരോ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കുറച്ചുപേർ പുറത്തേക്ക് വന്നു.
മുന്നിൽ പ്രായം അറുപതിനോടടുത്ത ഒരാൾ. കൂടെ ഭാര്യയും പിന്നാലെ മറ്റ് രണ്ട് പുരുഷന്മാരും അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളും.
ശോഭ കാറിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി.
അവരെ കണ്ടതും എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.
"ശോഭേ!"
മൂത്ത സഹോദരനായ രവിന്ദ്രനായിരുന്നു ആദ്യം അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തിയത്.അയാളുടെ പിന്നാലെ രാജേന്ദ്രനും അരവിന്ദനും.
"എന്റെ മോളേ..."
രവിന്ദ്രൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
"എത്ര കാലമായി നിന്നെ കണ്ടിട്ട്!"
ശോഭയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
"ഏട്ടാ..."
അവൾ അയാളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
പിന്നാലെ രാജേന്ദ്രനും അരവിന്ദനും അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
"എന്താ ശോഭേ, ഞങ്ങളെയൊക്കെ മറന്നുപോയോ?"
രാജേന്ദ്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
"ഞാൻ നിങ്ങളെയൊന്നും മറന്നിട്ടില്ല ഏട്ടാ, നിങ്ങളൊക്കെ അല്ലെ എന്നെ മറന്നത്."
അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു.
അവർ അതിന് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
മൂത്ത സഹോദരനായ രവിന്ദ്രൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
"അതൊക്കെ പോട്ടെ. നീ വന്നല്ലോ. അതുമതി."
അയാളുടെ മുഖത്ത് ആത്മാർത്ഥമായ സന്തോഷമായിരുന്നു.എന്നാൽ അവിടെ നിന്നിരുന്ന
💬 Comments
View all comments