Chapter Title : അവർക്കു അവർ മതി 4 [അമവാസി]

അത് കേട്ടതും

ലയ : മൈരേ....

രാമൻ : ഒന്നുടെ

ലയ : എടാ മൈരേ......

രാമൻ : എന്തോ....

ഇത് കേട്ടതും ലയ പതിയെ രാമന്റെ.. മുന്റിന്റെ ഇടയിൽ koode കൈ ഇട്ടു ആ വയസ്സൻ കുണ്ണയെ ഒന്ന് തഴുകി.. കിലുന്ത് പെണ്ണിന്റെ താഴുകളിൽ അത് സട കൂടഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റു...

ലയ : ആഹ്ഹ് കൊള്ളാല്ലോ ഇത് ഇപ്പോഴും ഉഷിരൻ ആണല്ലോ അച്ഛാ

രാമൻ : അതൊക്കെ ആണ് ആയിട്ട് കാര്യം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ..

ലയ : ആര് പറഞ്ഞു...

രാമൻ : ആർക്കും വേണ്ടല്ലോ

ലയ : എനിക്ക് വേണം

...

അതെ  ഇവിടുത്തെ അമ്മ നടക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ലേ അച്ഛൻ

രാമൻ : ആ കണ്ടു തുണിയും കോണനും ഇല്ലാതെ അല്ലെ

ലയ : അച്ഛാ.... ഒരു മാതിരി വർത്താനം പറയല്ലേ അച്ഛൻ ചെയിത കാര്യത്തിൽ ഒക്കെ പറയുമ്പോ അമ്മ നിസ്സായത ആണ് ഒരു പെണ്ണിനും സഹിക്കാൻ പറ്റത്തു ചെയ്യുമ്പോൾ അവൾ അത് സഹിക്കണം.. എണിറ്റു എന്ത് വർത്താനം ആണച്ചാ തുണിയും കൊണാഞം എന്നൊക്കെ.. അവർ ഇത് പോലെ പര പുരുഷനെ തേടി നടന്നോ...

രാമൻ : അതില്ല...

ലയ : നിങ്ങൾ അറിയാതെ എന്തെങ്കിലും കളിക്ക് poyo.. സോറി ഓപ്പൺ ആയി ചോയിക്കിവ

രാമൻ : അതൊന്നും ഇല്ല മോളെ

ലയ : പിന്നെ എന്താ അച്ഛാ അതും ചോരെയും നീരും ഉള്ള ഒരു ജീവന അതും ഒന്ന് ലൈഫ് ആസ്വദിക്കട്ടെ...

ആ പിന്നെ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ അമ്മ നടക്കുന്നത് ഒക്കെ