Chapter Title : അവർക്കു അവർ മതി 5 [അമവാസി]

മാറോക്കെ നല്ല വലുപ്പം ഉള്ളതാ.. അത് എണ്ണ ഒക്കെ തേച്ചു ശെരിക്കും സൂക്ഷിക്കണം

ലയ : അമ്മയ്ക്കും കൊറവ് ഒന്നും ഇല്ല 😁

കാർത്തു : ooo നമുക്ക് പ്രായം ആയില്ലേ മോളെ... നീ എന്താ അടിയിലെ രോമം ഒന്നും വാടിക്കാതെ വെക്കുന്നെ ഇതൊക്കെ വടിച്ചു വൃത്തി ആയി വെക്കണം കേട്ടോ..

ലയ : ശെരി അമ്മേ.. എനിക്ക് അതല്ല സർ വരുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ നിക്കാൻ ഒരു മടി

കാർത്തു : എന്തിനാ മടിക്കുന്ന എനിക്ക് ഉള്ളത് അല്ലെ നിനക്കും ഉള്ളൂ.. പിന്നെ ഇതൊന്നും അവൻ കാണാതെ ഇരിക്കുന്നത് അല്ലല്ലോ സ്വാഭാവികം ആയി പെരുമാറിയാൽ മതി

ലയ : അല്ലാ അച്ഛൻ രാവിലെ ചോയിച്ചു ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ എന്നൊക്കെ..

കാർത്തു : അതിനു നീ എന്ത് പറഞ്ഞു..

ലയ : ഞാൻ പറഞ്ഞു ഇനി ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആയിരിക്കും എന്ന്

കാർത്തു : ആ അത് എന്തായാലും നന്നായി പിന്നെ ഇപ്പൊ കാണുന്ന മൊതല് ഒന്നും അല്ലായിരുന്നു അയാൾ പണ്ട്.. ഒന്നും പറയണ്ട മോളെ...

ലയ : ആ കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു ഞാനും പഴയതു അങ്ങനെ ഓർക്കാറില്ല... കഴിച്ചു കഴിഞു ഞാൻ പോയി അച്ഛനെ കുളിപ്പിക്കട്ടെ

കാർത്തു : ആ ശെരി മോളെ

അങ്ങനെ രണ്ടാളും രണ്ടു വഴിക് ആയി ലയ പോയി രാമൻ കുളിപ്പിച്ച്.. കാർത്തു പോയി ഉച്ചക്ക് ഉള്ള ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കി... എന്നിട്ട് ഒന്ന് മയങ്ങി...

വൈകും നേരം അപ്പു വരുമ്പോൾ ലയ ആണെങ്കിൽ സോഫയിൽ ഇരിക്കുക ആണ് കാല് രണ്ടും m ഷേപ്പിൽ ആക്കി പൂറും പുളത്തി വച്ചു അപ്പുവിനെ കണ്ട പാടെ കാലും താഴ്ത്തി പതിയെ എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കി...

അപ്പു : വേണ്ട അവിടെ ഇരുന്നോ... ആ ആള് സ്മാർട്ട്‌ ആയല്ലോ

ലയ ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയിതു

അപ്പു റൂമിൽ പോയി ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി ഒരു നിക്കർ മാത്രം ഇട്ടു വന്നു

അപ്പു : ലയ അമ്മ എവിടെ

ലയ : അമ്മ... നേരത്ത പുറകു വശത്തു ഇണ്ടായിരുന്നു

അപ്പു :