Chapter Title : അവർക്കു അവർ മതി 6 [അമവാസി]

ലയ : ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ 56 വയസ്സുകാരി 6 വസ്സിലേക്ക് വന്നു അല്ലെ

കാർത്തു : വന്നത് അല്ല അവൻ അങ്ങനെ ആക്കി എടുത്തു..

ലയ : dont wary കാർത്തു പെണ്ണെ എല്ലാം നടക്കും.....

അത് പറഞ്ഞതും കാറിന്റെ ഒച്ച കേട്ടു കാർത്തു നേരെ ഉമ്മറത്തേക്ക് ഓടി...

കൂടെ ലയയും പോയി...

അപ്പു കാർ ഡോർ തുറന്നു ഇറങ്ങി..

ബാഗും തൂക്കി വളരെ ഷീണിത്താനായി..

കാർത്തു : മോനെ എന്താ ഒരു വല്ലയിമ..

അപ്പു : ooo ഒന്നും പറയണ്ട വല്ലാത്ത തല വേദന.. ഇന്ന് ഓഫീസിൽ കൊറച്ചു അധികം work ഇണ്ടായിരുന്നു ഫുൾ ഷീണിച്ചു ഒന്ന് കുളിക്കണം കിടക്കണം

ഇത് കേട്ട ലയ മനസ്സിൽ അടി ഗോബ്ബാലെ.... ഇപ്പുട്ര... 🙄...

അതും പറഞ്ഞു അമ്മയുടെ കയ്യിൽ ബാഗും കൊടുത്തും കേറി പോയി എന്നിട്ട് കട്ടില പടിയിൽ നിക്കുന്ന ലയയോട് അപ്പു ഒരു ചെറിയ സൈറ്റ് അടിച്ചു കാണിച്ചു...

ലയ : ( മനസ്സിൽ.. Ohh നടിപ്പിൻ നായക....)

ഇതൊക്ക കണ്ട കാർത്തു അക്ഷരദർഹം ഡൌൺ ആയി...

അപ്പു കുളിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.. ഓഫീസിലെ ലപിപ്പിൽ തോണ്ടി ഇരുന്നു അടുത്തേക്ക് കാർത്തു വന്നു

കാർത്തു : മോനെ അപ്പോ...

കാർത്തു എന്തെങ്കിലും പറയും മുന്നേ

അപ്പു : അമ്മ കിടന്നോ എനിക്ക് കൊറച്ചു work പെന്റിങ് ഉണ്ട് അത് കഴിഞ്ഞു ഞാൻ വന്നോളും...

അത് കേട്ടതും കാർത്തു ഒന്നും മിണ്ടാൻ നിന്നില്ല... നേരെ പോയി റൂമിൽ കിടന്നു...

കാർത്തു മനസ്സ്.... എന്നേക്കാൾ മുന്നേ എന്റെ പിറന്നാൾ ആഘോഷിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞ ആളാ ഇപ്പൊ അതിന്റെ ഒരു ഓർമ്മ പോലും ഇല്ലാതെ... ആഹ്ഹ് പോട്ടെ ഇതിനേക്കാൾ വലുത് ഞാൻ അനുഭവിച്ചില്ലേ ഇപ്പൊ എനിക്ക് വയസ്സ് 56 ആണ് അല്ലാതെ 6 അല്ലാ... എന്റെ കുട്ടിക്ക് കൊറേ പ്രശ്നം കാണും ജോലിയുടെ ആയിട്ടുള്ളത്... അവർ പതിയെ അവരുടെ നഗന മേനിയെ പുതപ്പു കൊണ്ട് മൂടി....

ഇതേ സമയം ഓഫീസ് വർക്ക്‌ എന്ന് പറഞ്ഞു അപ്പു ഒരോ കാര്യം റെഡി ആകുവായിരുന്നു..