Chapter Title : അവിഹിതം [അൻസിയ]
അനിയനെ നോക്കി... ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ വായും തുറന്നു നിന്ന അവനെ കണ്ടപ്പോ അവൾക്ക് ചിരി വന്നു....
"എന്നോടെന്തിനാ ദേഷ്യം പിടിക്കുന്നത്....??
"പറഞ്ഞതല്ലേ..."
"മയത്തിൽ പറഞ്ഞൂടെ ആളെ പേടിപ്പിക്കാൻ.... ഞാൻ വല്ലതും ചെയ്ത പോലെയാ... അവളുടെ പോലെ തന്നെയല്ലേ ഇത്തയും അളിയൻ പോയിട്ടും കുറെ ആയില്ലേ...."
"അതാ പറഞ്ഞത് ഒരു മര്യാദ വേണമെന്ന്.... ആണുങ്ങൾക്ക് എല്ലാം തമാശയ.... നിന്നെയൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല...."
"ദേ വീണ്ടും... എന്നെയോ ഞാനെന്ത് ചെയ്തു.... ??
"നീയും കെട്ടുമല്ലോ അപ്പൊ പറഞ്ഞതാ..."
"കെട്ടിയാൽ ഞാനെവിടെയും പോകില്ല.... പോരെ...??
"എന്ന നിനക്ക് നല്ലത് അല്ലങ്കിൽ വല്ല ബംഗാളിയും വരും...."
ഇത്ത ആദ്യമായാണ് തന്നോടിങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നത് എന്നവൻ ഓർത്തു...
"അളിയൻ വരാത്തതിന് എന്നോട് ചാടിയിട്ടെന്ത് കാര്യമാ....??
"ചൂടായില്ല കാര്യം പറഞ്ഞു അത്ര തന്നെ...."
"കെട്ടിയോനോടുള്ള ദേഷ്യം തീർക്കണോ ഞാൻ നിന്ന് തരാം"
"ഹേ...??
"ഇത്താടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് കെട്ടിയോൻ ആണെന്ന് കരുതി പറയാനുള്ളത് മുഴുവൻ പറഞ്ഞോ... ആ ദേഷ്യം അങ്ങോട്ട് തീരട്ടെ...."
"എന്റെ ദേഷ്യം പറഞ്ഞാലൊന്നും തീരില്ല...."
"പിന്നെ.... തല്ലണോ... തല്ലിക്കോ...."
"എന്നിട്ട് വേണം ആ പേരും പറഞ്ഞിവിടുന്നു പോകാൻ അല്ലെ...??
"ഹേയ് ആ പ്ലാനൊന്നുമില്ല..."
"മീശ മുളക്കാത്ത നിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി എന്ത് പറയാനാണ്.... "
"ദേ കളിയാക്കിയുള്ള വർത്താനം വേണ്ട...."
"കാര്യം പറഞ്ഞതാ...."
"എന്ന ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി പറഞ്ഞോ അപ്പൊ മുഖം കാണണ്ടല്ലോ....??
"ഈ പകലോ....??
"അല്ല രാത്രി....|
"നീ പോയി കുളിക്കാൻ നോക്ക്..."
"വൊക്കെ... സമയം പറഞ്ഞ മതി വന്നോളാം..."
"എവിടെ...??
"അടിക്കണ്ടേ എന്നെ...??
"ഇങ്ങനെ പോയ നീ
💬 Comments
View all comments