Chapter Title : അവിഹിതം [അൻസിയ]

ഈ ഇത്തിരി പോന്ന കുഞ്ഞിനെ അടുത്ത് കിടത്തി നിനക്കെങ്ങനെ തോന്നി ഇത് ചെയ്യാൻ..."

വ്യകതമായി ഷംല അത് കേട്ടതും കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പുവശം അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.... സുനീറയെ ആരുടെ കൂടെയോ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്... പുതിയ വീട് വെച്ച് ഈ അടുത്താണ് ഇങ്ങോട്ട് മാറിയതെങ്കിലും ആ വീട്ടുകാരോടും പ്രത്യേകിച്ച് അവളോട് നല്ല കൂട്ടായിരുന്നു ഷംല.... എല്ലാം തുറന്നു പറയുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ആയിരുന്നു അവൾ പക്ഷേ ഇങ്ങനെയൊരു ബന്ധം അവൾ പറഞ്ഞില്ല... അങ്ങോട്ട് തന്നെ കാതോർത്തു നിന്ന ഷാനിയോട് അവൾ പറഞ്ഞു...

"ടാ പോരെ മതിയിവിടെ നിന്നത്...??

"എന്താ കാര്യം.... ??

"അങ്ങോട്ട് പോകാഞ്ഞത് നന്നായി നീ വന്നേ...."

"നിക്ക് ത്താ.... എന്താണെന്ന് നോക്കാലോ...."

"എന്ത് ... നോക്കാമെന്ന്.... കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക് രാവിലെ ക ക്ലാസ് ഉള്ളതാണ് ..."

"അപ്പൊ ഇത്താക്ക് അറിയണ്ടേ എന്താ പ്രശ്‌നമെന്ന്....??

"അറിഞ്ഞത് മതി.... പാവം പെണ്ണ്...."

അവരുടെ വീടിന് മുന്നിൽ ഒരു ടാക്സി കാർ വന്നു നിന്നത് കണ്ട് ഷംല അങ്ങോട്ട് നോക്കി അതിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നത് അവളുടെ ഉമ്മയും അനിയനും ആയിരുന്നു.... കരഞ്ഞു കൊണ്ട് വീടിന്റെ അകത്തേക്ക് പോയ അവർ രണ്ട് മൂന്ന് മിനിറ്റ് കൊണ്ട് തിരിച്ചു വന്നു വരുമ്പോ സുനിറയും അവരുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.... ഷാൾ തലവഴി മൂടി അവൾ ഇറങ്ങി പോകുന്നത് വേദനയോടെ ഷംല നോക്കി നിന്നു.... അവർ പോയ ഉടനെ രണ്ട് മൂന്ന് പേര് ചേർന്ന് ഒരുത്തനെ അകത്ത്‌ നിന്നും വലിച്ചു കൊണ്ടുവന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് തള്ളിയിട്ടു... നിലത്ത് നിന്ന് എണീക്കാൻ ബുദ്ധിമിട്ടുന്ന അവനെ കണ്ടപ്പോ നല്ലത് പോലെ തല്ലിയ ലക്ഷണം ഉണ്ട്... ആരാണെന്ന് അറിയനായി ഷംല ഒന്ന് കൂടി കയറി നിന്നു....

"പടച്ചോനെ ഇയാളോ...."

ഷാനി അടുത്ത് നിൽക്കുന്നത് പോലും ഓർക്കാതെ അവൾ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു...

"താത്ത അത് പറമ്പിൽ പണിക്ക് വരുന്ന ശെൽവനല്ലേ....??

അവൾ അനിയനെ നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... സത്യം പറഞ്ഞാൽ എന്താണ് നടന്നതെന്ന് അവനിപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്... എന്നാലും സുനീറ ആ മൊഞ്ചത്തി പെണ്ണ് ഈ തമിഴനെ കൊണ്ട്.... ആലോചിച്ചപ്പോ തന്നെ ട്രൗസറിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഇളക്കം അവനറിഞ്ഞു....

"മതി കാഴ്ച കണ്ടത് പോരെ..."

ഷാനിയെ നോക്കിയവൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് കയറി....

"ഇത്താടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടല്ലേ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്ക്...."

"വിളിക്കാൻ പറ്റിയ സമയം...."

"അതല്ല ഇനി നമ്മൾ കരുതും പോലെ അല്ലങ്കിലോ....??

"മനസ്സിലായില്ല....??

"അല്ല... എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല വാപ്പാടെ