Chapter Title : ♥️അവിരാമം♥️ 8 [കർണ്ണൻ]

അനീറ്റ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത്. വന്ന മാത്രയിൽ അവൾ വികാരിയച്ഛന്റെ മുന്നിൽ തല കുനിച്ചു...

ഈശോ മിശിഹായ്‌ക് സ്തുതിയായിരിക്കട്ടെ...

താഴേക്ക്‌ മടിഞ്ഞു ചുളിവുകൾ വീണ വായോഥികന്റെ കൈയിൽ അവൾ മുത്തി നിവർന്നു...

ഇപ്പോളും എപ്പോളും സ്തുതിയായിരിക്കട്ടെ....

അയാൾ അത് പറയുമ്പോൾ ആ കണ്ഠം ഒന്നിടറിയോ..ആ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് ഈറനണിഞ്ഞുവോ...ഹിരണിന് അപ്പോൾ അങ്ങനെയാണ് തോന്നിയത്...

അത് വെറും തോന്നൽ ആയിരുന്നില്ല പ്രായാധിക്യത്തിന്റെ മങ്ങൽ നിലനിന്നിരുന്ന വികാരിയച്ഛന്റെ കൺ കോണിൽ കണ്ണീരിന്റെ നനവ് ഇറ്റി നിന്നു...

ഇരുവർക്കുമിടയിൽ നിന്നും അനീറ്റ പള്ളിക്കു പിന്നിലേക്ക് നടന്നകന്ന സമയം മൗനം പാലിച്ചു കൊണ്ട് വികാരിയച്ചനും പള്ളിയിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി...

ഒരല്പ സമയം അതെ നിൽപ് തുടർന്ന ഹിരൺ അനീറ്റ പോയ വഴിയേ അവൾക്കരികിലേയ്ക്കു നടന്നു ചെന്നു..

പള്ളിക്കു പിന്നിലെ ചെറിയ സെമിതേരിയിൽ ഒരേ പോലെ തോന്നിക്കുന്ന അടുത്തടുത്ത്‌ ഉള്ള മൂന്നു കല്ലറകൾക്കു മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തി പ്രാർത്ഥിക്കുകയാണ് അനീറ്റ...

വഴിയരികിൽ നിന്നും അവൾ ഒടിച്ചെടുത്ത പൂക്കൾ എല്ലാം സമമായി പകുർത്തു ഓരോ കല്ലറയ്ക്കും മുകളിൽ വിരിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട്...

മാറിന് കുറുകെ കൈകൾ പിണച്ചു കെട്ടി അവളിൽ നിന്നും ഒരു നാല് അടി അകലെയായി ഹിരൺ നിന്നു.....

ഏറെ നേരത്തെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് വിരാമമിട്ടു അവൾ എഴുനേറ്റു....

ഞാൻ പറയാറില്ലേ എപ്പോളും ഒരാളെ കുറിച്ച്...ദാ ഇതാ ആള്.. ഹിരൺ......

ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ ഒരു നാല് ചുവടു പിന്നിലേയ്ക്ക് നടന്നു...

ഹിരണിനോടൊപ്പം അവന്റെ വലതു വശം ചേർന്നു അവൾ നിന്നു...

പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോട്ടം വീണ സമയം അവൾ പറഞ്ഞു..

നീ എന്നോട് ചോദിച്ചിരുന്നിലേ എന്റെ