അയൽപ്പക്കത്തെ ലീല ആന്റി 2

Ayalpakkathe Leela Aunty Part 2 | Author : Mighty Raju

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]

തുടരുന്നു....

ഇടിവെട്ടലിൽ ഭയന്ന് ലീലച്ചേച്ചി അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചപ്പോൾ മനുവിന്റെ ശരീരം ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് നിശ്ചലമായി. അവരുടെ കൈപ്പത്തിയുടെ ചൂടും മാർദ്ദവവും അവന്റെ സിരകളിലൂടെ ഒരു വൈദ്യുത പ്രവാഹം പോലെ പടർന്നു കയറി. അവന്റെ ഹൃദയം തൊണ്ടയിൽ വന്നു സ്തംഭിച്ചതുപോലെ തോന്നി. അവൻ ആഗ്രഹിച്ച നിമിഷം, പക്ഷെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വന്നപ്പോൾ അവൻ പതറിപ്പോയി.

ലീലച്ചേച്ചി പെട്ടെന്ന് തന്നെ കൈ പിൻവലിച്ചു. ഒരു ചെറിയ ചമ്മലോടെ അവർ മുഖം തിരിച്ചു. "അയ്യോ... ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പേടിച്ചുപോയി," അവർ ഒരു പറഞ്ഞു, ശബ്ദം ചെറുതായി ഇടറിയിരുന്നു.

അവരുടെ മുഖത്തെ ജാള്യത കണ്ടപ്പോൾ മനുവിന് ധൈര്യം വീണ്ടുകിട്ടി. അവൻ ശാന്തനാകാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇപ്പോൾ എന്തെങ്കിലും അവിവേകം കാണിച്ചാൽ ഒരുപക്ഷേ എല്ലാം നശിച്ചുപോകും. അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു.

"ഏയ് സാരമില്ല ചേച്ചീ... ഇടിവെട്ടുമ്പോൾ ആരായാലും പേടിക്കും," അവൻ വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു, പക്ഷെ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കടൽ ഇരമ്പുകയായിരുന്നു.

അവരുടെ പിൻവലിക്കപ്പെട്ട കൈവിരലുകളുടെ ചൂട് അപ്പോഴും അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഒരു സ്പർശനത്തിൽ കൂടുതൽ നേരം അവിടെ നിന്നാൽ തന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് മനുവിന് ഉറപ്പായിരുന്നു. അവന്റെ ചിന്തകൾക്ക് കടിഞ്ഞാണിടാൻ അവൻ പാടുപെട്ടു.

"സമയം ഒരുപാടായി... ഞാൻ... ഞാൻ എന്നാ ഇറങ്ങുവാ ചേച്ചീ," അവൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ശബ്ദം വിചാരിച്ചതിലും ശാന്തമായി പുറത്തുവന്നതിൽ അവന് ആശ്വാസം തോന്നി.

ലീലച്ചേച്ചി അവനെ നോക്കി. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ നിരാശയുടെ ഒരു നേർത്ത നിഴൽ വീണോ എന്ന് അവന് തോന്നി. അതോ, അത് വെറും തോന്നൽ മാത്രമായിരുന്നോ?

"ഇത്ര പെട്ടെന്ന് പോണോ? കറണ്ട് വന്നിട്ടില്ലല്ലോ," അവർ പറഞ്ഞു, പക്ഷെ നേരത്തെയുണ്ടായിരുന്നത്ര നിർബന്ധം ആ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

"സാരമില്ല ചേച്ചീ. ഈ മെഴുകുതിരി ഉണ്ടല്ലോ. പിന്നെ... അമ്മ നാളെ രാവിലെ വിളിക്കും, നേരത്തെ കിടന്നില്ലെങ്കിൽ എഴുന്നേൽക്കാൻ വൈകും." അവൻ എങ്ങനെയോ ഒരു കാരണം കണ്ടെത്തി.

ലീലച്ചേച്ചി കൂടുതലൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവർ എഴുന്നേറ്റ് ടീപ്പോയിൽ നിന്ന് അവൻ കൊണ്ടുവന്ന മെഴുകുതിരിയെടുത്ത് കത്തിച്ച് അവന്റെ നേരെ നീട്ടി. "സൂക്ഷിച്ചു പോണേ... മുറ്റത്ത് നല്ല വഴുക്കലുണ്ട്."

അവൻ മെഴുകുതിരി വാങ്ങി. ഇത്തവണയും അവരുടെ വിരലുകൾ തമ്മിൽ ചെറുതായി സ്പർശിച്ചു. പക്ഷെ രണ്ടുപേരും പെട്ടെന്ന് കൈകൾ പിൻവലിച്ചു.

"ശരി ചേച്ചീ... ഗുഡ് നൈറ്റ്," അവൻ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഗുഡ് നൈറ്റ് മോനേ," അവരുടെ ശബ്ദം നേർത്തിരുന്നു.

"ശരി മോനെ," അവർ അവനെ വാതിൽ വരെ അനുഗമിച്ചു. "ഇനി തീപ്പെട്ടി ഇല്ലെങ്കിലും ചോദിച്ചു വരാൻ മടിക്കണ്ട, കേട്ടോ." അവസാനത്തെ വാക്കുകൾക്ക് അവർ ഒരു പ്രത്യേക ഊന്നൽ നൽകി.

"ആഹ് ഓക്കേ" തിരിഞ്ഞു മുമ്പോട്ടു നടക്കും വഴി മനു പറഞ്ഞു

അവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. മഴ അപ്പോഴും ചാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മെഴുകുതിരിയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ, നനഞ്ഞ മണ്ണിലൂടെ അവൻ ശ്രദ്ധയോടെ നടന്നു. ഗേറ്റ് കടന്ന്