Chapter Title : അയൽപ്പക്കത്തെ ലീല ആന്റി 3 [MIghty രാജു.🔥]

ഒരുവൻ നീട്ടിയ കരുതലിന്റെ കൈയ്യായിരുന്നു.

അധ്യായം 5: തെളിഞ്ഞ പ്രഭാതം ☀

അലാറം വെക്കാതെത്തന്നെ മനു നേരത്തെ ഉണർന്നു. കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ ഓർമ്മകൾ അവനൊരു പുത്തൻ ഉന്മേഷം നൽകിയിരുന്നു. മനസ്സിലെ ഭാരങ്ങളെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞുപോയതുപോലെ. അവൻ ഒരു കപ്പ് ചൂട് കാപ്പിയുമായി പുറത്തെ വരാന്തയിലിറങ്ങി നിന്നു. രാത്രി പെയ്ത ചെറിയൊരു മഴയുടെ നനവ് അപ്പോഴും മുറ്റത്തുണ്ടായിരുന്നു. ഇളംവെയിൽ മരച്ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചെത്തി, പുൽനാമ്പുകളിലെ വെള്ളത്തുള്ളികൾ വജ്രം പോലെ തിളങ്ങി.

അധികം വൈകാതെ, എതിർവശത്തെ വീടിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു. ഒരു ബക്കറ്റ് നിറയെ അലക്കിയ തുണികളുമായി ലീലച്ചേച്ചി പുറത്തേക്ക് വന്നു. ഇളംമഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള പഴയൊരു കോട്ടൺ സാരിയായിരുന്നു വേഷം. തിരക്കിട്ട് വാരിയടുക്കിയ മുടിയിഴകളിൽ ചിലത് കഴുത്തിലും നെറ്റിയിലുമായി വീണുകിടന്നു.

മനു കാപ്പിക്കപ്പ് ചുണ്ടോടടുപ്പിച്ച്, അവളെത്തന്നെ നോക്കിനിന്നു.ഒരു കാമുകന്റെ ആരാധനയായിരുന്നു ആ കണ്ണുകളിൽ .

അയയിൽ തുണികൾ വിരിക്കാനായി ഓരോ തവണ വിരലുകൾ ഉയർത്തുമ്പോഴും, അവളുടെ കൈവളകൾ കിലുങ്ങുന്നത് അവൻ കേട്ടു. സൂര്യരശ്മി അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ തട്ടി തിളങ്ങി. തുണി വിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ, സാരിയുടെ മുന്താണി തോളിൽ നിന്ന് ഊർന്നു വീണപ്പോൾ, അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവൾ തന്റെ ജോലി തുടർന്നു.

ആ കാഴ്ചയിൽ, അവളുടെ ലാളിത്യത്തിൽ, അവൻ സൗന്ദര്യം കണ്ടു. ഈ ലോകത്തിലെ ഭാരങ്ങളെല്ലാം ഒറ്റയ്ക്ക് ചുമക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ സൗന്ദര്യം.

അവൻ ശബ്ദമുയർത്തി. "ഗുഡ് മോർണിംഗ് ചേച്ചീ."

അവൾ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു. അവനെ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖത്ത് ആകുലതയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു. ആ പുഞ്ചിരി ആ പ്രഭാതത്തേക്കാൾ ശോഭയുള്ളതായി അവനു തോന്നി.

"ആഹ്, ഗുഡ് മോർണിംഗ് മനു."

"നല്ല വെയിലുണ്ട്. തുണിയെല്ലാം പെട്ടെന്നുണങ്ങും," അവൻ സംഭാഷണം തുടർന്നു.

"അതെ, ഇന്നലെ രാത്രി മഴ പെയ്യാതിരുന്നത് ഭാഗ്യം," അവൾ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു തുണി അയയിൽ വിരിച്ചു.

"ഹോ! എന്തൊരു സ്പീഡ്. ഇന്നലെ രാത്രി കഴിച്ച പൊറോട്ടയുടെ ശക്തിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു."

അവന്റെ ആ കുസൃതി നിറഞ്ഞ പ്രശംസ കേട്ട് ലീലയുടെ മുഖത്ത് നാണം കലർന്ന ഒരു ചിരി വിടർന്നു. അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുപോയി. ആ കുണുങ്ങിയുള്ള ചിരിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഈണമുണ്ടായിരുന്നു.

"പോടാ