Chapter Title : അയേഷയുടെ കുടുംബം 2 [മാനി കുമാർ]

അവൾ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല. മറുവശത്ത് നിന്ന് വരുന്ന വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ ധാരയായി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി.

അഞ്ചു മിനിറ്റ് നീണ്ട കേൾക്കൽ.

ആയേഷയുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു, പക്ഷേ ദൃഢമായിരുന്നു:

“പിന്നെ… നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇവിടെ വരൂ… വിഷമിക്കേണ്ട… ഞാൻ എല്ലാം നോക്കിക്കൊള്ളാം. നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ഭയക്കേണ്ടതില്ല.”

അവൾ ഫോണിൽ വിലാസം പറഞ്ഞു:

“സുധാര ഗ്രീൻസ് പ്ലാന്റേഷൻ… ഇടുക്കി. മെയിൻ റോഡിൽ നിന്ന് വലതുവശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞാൽ വലിയ ഗേറ്റ് കാണാം.”

ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത ശേഷം ആയേഷ ഒരു ആഴമുള്ള നെടുവീർപ്പോടെ ഫോൺ ടേബിളിൽ വച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഇപ്പോഴും കണ്ണീർ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

മോണിഷ ആശങ്കയോടെ ചോദിച്ചു:

“ആയേഷക്ക… എന്ത് സംഭവിച്ചു? ആരാണ്?”

ആയേഷ സോഫയിൽ തളർന്ന് ഇരുന്നു. അവളുടെ ഗൗൺ ഇനിയും ഉയർന്ന് പൂറ് വ്യക്തമായി കാണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ കണ്ണീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് മൃദുവായി പറഞ്ഞു:

“എന്റെ ഇളയ സഹോദരി… സൈനബ്. അവളുടെ ഭർത്താവ് രണ്ട് മാസം മുൻപ് മരിച്ചു. ഇപ്പോൾ അവൾക്കും കുട്ടികൾക്കും വലിയ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്. ഞാൻ അവരെ ഇവിടെ വരാൻ പറഞ്ഞു…”

അഹമ്മദ് ആശങ്കയോടെ ചോദിച്ചു:

“അമ്മേ… അവർക്ക് എന്ത് പ്രശ്നമാണ്

ആയേഷ ഫോൺ വച്ച ശേഷം ഒരു നിമിഷം മൗനമായി ഇരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ നില്ക്കുന്നില്ല. മോണിഷ അവളുടെ തോളിൽ കൈവച്ച് മൃദുവായി ചോദിച്ചു:

“ആയേഷക്ക… സൈനബ് ചേച്ചിയുടെ കഥ ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറയൂ. എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?”

ആയേഷ ഒരു ആഴമുള്ള ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് തുടങ്ങി:

“സൈനബ് എന്റെ ഇളയ സഹോദരിയാണ്. 38 വയസ്സ്. ഞങ്ങളുടെ