Chapter Title : അയേഷയുടെ കുടുംബം 2 [മാനി കുമാർ]

അവൾക്ക് വേറെ വഴിയില്ല. ഞാൻ അവരോട് നമ്മുടെ വീട്ടിലെ ജീവിതരീതി ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞില്ല. അവർ വന്ന ശേഷം പതുക്കെ മനസ്സിലാക്കട്ടെ. ആദ്യം അവരെ സുരക്ഷിതരാക്കുകയാണ് പ്രധാനം.”

മോണിഷ ആയേഷയെ ബലമായി ആലിംഗനം ചെയ്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

“ആയേഷക്ക… നീ വിഷമിക്കേണ്ട. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചാണ്. സൈനബ് ചേച്ചിയും കുട്ടികളും വന്നാൽ . അവരെ സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്ത് നിർത്താം.”

ആയേഷ കണ്ണീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു:

“നന്ദി മോണിഷ… നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഉണ്ടല്ലോ എന്നത് എനിക്ക് വലിയ ആശ്വാസമാണ്. സൈനബ് വളരെ തകർന്ന് പോയിരിക്കുന്നു. അവളെ പതുക്കെ സുഖപ്പെടുത്തണം.”

റൂമിലെ അന്തരീക്ഷം ഗൗരവപൂർണ്ണവും വൈകാരികവുമായിരുന്നു. സൈനബിന്റെയും അവളുടെ ഇരട്ടക്കുട്ടികളുടെയും വരവ് ഈ കുടുംബത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പുതിയ, വലിയ മാറ്റം കൊണ്ടുവരാൻ പോകുന്നതായിരുന്നു.

അഹമ്മദിന്റെ മുഖം ഗൗരവപൂർണ്ണമായി മാറി. അവൻ ആയേഷയുടെ മറുവശത്ത് ഇരുന്ന് അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു:

“അമ്മേ… സൈനബ് ചേച്ചിക്ക് ഇത്ര വലിയ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നോ? ഞങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ. വിഷമിക്കേണ്ട… അവരെല്ലാവരെയും ഇവിടെ വരാൻ പറഞ്ഞോ? ഞാൻ അവരെ എയർപോർട്ടിൽ നിന്ന് പിക്കപ്പ് ചെയ്യാം.”

ഫാത്തിമയുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു. അവൾ ആയേഷയുടെ മടിയിൽ തല വച്ച് പറഞ്ഞു:

“അമ്മേ… സൈനബ് ആന്റി .കുട്ടികളും വന്നാൽ ഞങ്ങൾ അവരെ സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്ത് നിർത്താം. നിനക്ക് ഇത്ര വിഷമം കാണുമ്പോൾ എനിക്കും വേദനിക്കുന്നു… നീ ഒറ്റയ്ക്ക് വിഷമിക്കരുത്.”

മോണിഷ ആയേഷയുടെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

“ആയേഷക്ക… നീ ഞങ്ങളുടെ താങ്ങാണ്. ഇപ്പോൾ നിനക്ക് ഞങ്ങൾ താങ്ങാകാം. സൈനബ് ചേച്ചിയും കുട്ടികളും വന്നാൽ ഈ വീട് അവരുടെയും വീടായിരിക്കും. ഞാൻ അവരുടെ മുറി