Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന [Nima Mohan]

ശൗരി കൈയ്യുയര്‍ത്തി..
സെലീനേച്ചീ..
നീ വല്യ ആളായല്ലോ ശൗരീ..
സെലീന ചിരിയോടെ തിരക്കി.. അവളുടെ പൂച്ചക്കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ട് ശൗരി ചിരിച്ചു..
നടന്ന സംഭവങ്ങളെപ്പറ്റി ഓരോരുത്തര്‍ ഓരോന്നൊക്കെ പറഞ്ഞും തങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങളൊക്കെ വിശദീകരിച്ചും സമയം മെല്ലെ കടന്നു പോയി. ഒടുക്കം അഞ്ചരയായപ്പോള്‍ മുറ്റത്ത് ശൗരിയും സെലീനയും റാണിയും ലൗലിയും മാത്രമവശേഷിച്ചു
എടാ ശനിയാഴ്ച ഉച്ചയ്ക്ക് നീ ഇങ്ങോട്ട് വന്നേക്കണം നിനക്ക് വേസ്ഥി റാണിയും ഞാനും സ്പെഷ്യല്‍ ബിരിയാണിയുസ്ഥാക്കുന്നുണ്ട്..
ലൗലി പറഞ്ഞതുകേട്ട് ശൗരി വെളുക്കെച്ചിരിച്ചു..
പിന്നെന്താ ആന്‍റീസ്... ഞാന്‍ തലേന്ന് രാത്രിയിലേ ഇങ്ങു പോന്നേക്കാം..
മൂവരും ചിരിച്ചു..
എങ്കില്‍ പിന്നെ ഞാനിറങ്ങുവാട്ടോ ലൗലീ..
റാണി പോകാനെഴുന്നേറ്റു..
സന്ധ്യയായില്ലേ നീയിനി ബസ്സിനു പോകണ്ട.. ദാ ബൈക്കിരിപ്പുണ്ടല്ലോ ഇവന്‍ കൊസ്ഥു ചെന്നാക്കും..
കേട്ടപ്പോള്‍ ശൗരിക്ക് സന്തോഷമിരട്ടിച്ചു.. ബൈക്കോടിക്കല്‍ പസ്ഥേയൊരു ഹരമാണു. പോരാത്തതിനു കൂട്ട് റാണിയാന്‍റിയും.. അവന്‍ വേഗം ചെന്ന് ബൈക്ക് സ്റ്റാര്‍ട്ടാക്കി.. റാണി പിന്നില്‍ക്കയറി... റാണിയുടെ കൊഴുത്ത ദേഹം അവന്‍റെ പുറത്തേക്കമര്‍ന്നു.. ഇരുപതു മിനിറ്റോളം യാത്രയുസ്ഥായിരുന്നു റാണിയുടെ വീട്ടിലേക്ക്.. അവര്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ കുട്ടപ്പന്‍ വീട്ടിലെത്തിയിരുന്നില്ല.... വീടിന്‍റെ പിന്നിലെ ഇടവഴിയില്‍ ശൗരി ബൈക്ക് നിര്‍ത്തി.... റാണി ഇറങ്ങി.
ഡാ ശൗരീ മോനേ.. നീ ഇന്നില്ലായിരുന്നേല്‍ ഞാനിപ്പോ എവിടായിരിക്കുമെന്ന് എനിക്കു തന്നെ ഒരു രൂപവുമില്ല.. ആലോചിക്കുമ്പോ തന്നെ പേടിയാകുന്നു.. അത്രേം പേരു ബസ്സിലുസ്ഥായിട്ടു നീ മാത്രമല്ലേ ഉസ്ഥായൊള്ളൂ എന്നെ സഹായിക്കാന്‍.. നീയൊരു ആണ്‍കുട്ടിയാട്ടോ. ഞാനെന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നെ മറക്കില്ല..
അവന്‍റെ കരം കവര്‍ന്നു കൊസ്ഥാണു അവളത് പറഞ്ഞത്.. അവന്‍ ചിരിയോടെ റാണിയുടെ കൈത്തലത്തില്‍ മൃദുവായി ഉമ്മ വെച്ചു..
പൊന്നായിരിക്കട്ടെ ചേച്ചീടെ നാക്ക്
റാണിയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു