Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന [Nima Mohan]

കുട്ടപ്പന്‍റെ സുനയില്‍ നിന്നും വരുന്ന മൂന്നാലു തുള്ളി ശുക്ലം മാത്രം കസ്ഥിട്ടുസ്ഥായിരുന്ന റാണിക്ക് ശൗരി അടിച്ചൊഴിക്കുന്നതു കണ്ട് അത്ഭുതം തോന്നി.. കൊച്ചു ചെക്കനായാലെന്താ.. ഒത്തയൊരു ഉരുപ്പടി തന്നെ അരയില്‍.. അതീന്ന് ചീറ്റുന്നതോ ഒരു തൊടം..
ഇതെന്നതാടാ ഒരു തൊടമുണ്ടല്ലോ..
റാണി തിരക്കി
അവസാനത്തെ തുള്ളിയും പിഴിഞ്ഞൊഴിച്ചിട്ട് ശൗരിയെണീറ്റു..
ആദ്യായിട്ടാ ഇത്രേമൊക്കെ ഒഴിക്കുന്ന ഒരാണിനെ കാണുന്നത്..
അവനൊന്നു ചിരിച്ചു..
ഹൊ.. റാണിയാന്‍റീ.. എന്നാ സുഖമായിരുന്നു.. ഞാന്‍ ഒരീസം വീട്ടിലോട്ടു വരട്ടെ...
ഞാന്‍ വിളിക്കാമെടാ.. അടുത്ത മാസമാവട്ടെ.. അന്നെന്‍റെ പൊന്നിനു ഞാന്‍ കൊതി തീരും വരെ തരാംട്ടോ..
അവന്‍റെ താടിത്തുമ്പില്‍ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവള്‍ അവന്‍റെ മിഴികളിലേക്കുറ്റു നോക്കി..
പറ്റിക്കുമോ ഒടുക്കം..
ഇല്ലട ചെക്കാ.. ഞാന്‍ നിന്നെ പറ്റിക്കുമോ.. നീയെന്‍റെ കരളല്ലേ.. പോരാത്തതിനു ഇത്രേം പോന്ന ഒരെണ്ണം നിന്‍റെ അരയിലുള്ളപ്പോ ഞാന്‍ വിടുവോ നിന്നെ.. എനിക്കിതില്‍ കേറിയിരുന്ന് കൊതി തീരും വരെ പൊതിക്കണം.. എന്നിട്ട് അകം നിറച്ച് നിന്‍റെ പാലൊഴിക്കണം..
ശൗരി മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് അവളുടെ കവിളില്‍ ഉമ്മ വെച്ചു.. അവള്‍ തിരിച്ചും..
എങ്കില്‍ ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ..
അവള്‍ സാരിയിലെ ചുളിവുകള്‍ നിവര്‍ത്തിയുടുത്തു..
ഡാ.. ഇവിടിത്തിരി വെള്ളമൊഴിച്ചേക്കണേ..
തറയില്‍ക്കിടക്കുന്ന അവന്‍റെ വെള്ളനിക്ഷേപം നോക്കി അവളു പറഞ്ഞു..
ഉം.. ആന്‍റി പൊക്കോ..
ഉം.. പിന്നെക്കാണാമേ..
അവന്‍ തലയാട്ടി.. അവള്‍ പോയ പിറകെ അവനും വീട്ടിലേക്കു പോയി..
റാണി അടുക്കളവാതില്‍ വഴി അകത്തേക്കു കേറിയതും തൊട്ടുമുന്നില്‍ സെലീന.. റാണിയുടെ മുഖം തെല്ലൊന്ന് വിളറി.
ആന്‍റിയെവിടെപ്പോയതാ..
അവള്‍ തിരക്കി..
ഞാനാ പറമ്പില്‍ക്കൂടി ചുമ്മാ നടക്കുവായിരുന്നു..
ആണോ.. എന്നെക്കൂടെ വിളിക്കാമായിരുന്നില്ലേ.. ഞാനുറങ്ങിപ്പോയി..
നീയുറങ്ങുന്നതു കസ്ഥിട്ടല്ലേ ഞാനിറങ്ങിയത്..