Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന 2 [Nima Mohan]
പോലുമെടുത്തില്ല അപ്പഴേക്കും കാപ്പിയും ഓട്ടടയുമായി ലൗലിയെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സ്റ്റൂളിലിരുന്ന് വരയ്ക്കുന്ന അവൻ്റെ തൊട്ടുപിന്നിലായി നിന്നുകൊണ്ട് ലൗലി അവന് വരയ്ക്കുന്നത് സാകൂതം നോക്കി നിന്നു.
“നിനക്കിതൊരു പ്രഫഷനാക്കാന് പറ്റുമെന്നാ എനിക്കു തോന്നണത്. നല്ല പെർഫെക്ഷൻ ഉണ്ട്.”
ലൗലി പറഞ്ഞത് കേട്ടുകൊണ്ട് അവന് പിന്നിലേക്ക് തെല്ലൊന്ന് ചാരിയതും അവൻ്റെ പുറം ലൗലിയുടെ മാർദ്ദവമേറിയ വയറിലേക്കമര്ന്നു. ലൗലി പിന്നോട്ടു മാറുമെന്നാണു അവന് കരുതിയതെങ്കിലും അങ്ങനെയുണ്ടായില്ല. അവളവിടെത്തന്നെ നിന്നു. ലൗലിയുടെ പൂവുടലിൻ്റെ ഇളംചൂട് ശൗരിയുടെ സിരകളെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു. ലൗലി വലംകൈ അവൻ്റെ തോളിലേക്ക് വെച്ചു.
“ഇനിയിത് കഴിച്ചിട്ടു വരയ്ക്കാം"
ലൗലി പറഞ്ഞു.
“എനിക്കിത് വരച്ചോണ്ട് തിന്നണം. അട ഇത്തിരി മുറിച്ചു എൻ്റെ വായില് വെച്ചു തരാമോ.”
അവന് ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ തലതിരിച്ച് അവളെ നോക്കി.
“പിന്നെന്താടാ.."
അവന് തമാശയ്ക്ക് ചോദിച്ചതാണെങ്കിലും ലൗലിയുടെ മറുപടി വന്നു. അവള് അട ചെറുതായി മുറിച്ച് ഓരോ കഷണമാക്കി അവൻ്റെ വായിലേക്ക് വെച്ചുകൊടുത്തു. ശൗരി ആസ്വദിച്ചു കഴിച്ചുകൊണ്ട് വര തുടര്ന്നു.
“ദാ ഇതും കൂടെയൊള്ളൂ."
പ്ലേറ്റിൽ ശേഷിച്ച അടയും അവൻ്റെ വായിലേക്ക് വെച്ചുകൊടുത്തു ലൗലി.
"ശൊ എനിക്കാ ശര്ക്കരത്തേന് കൂടി കുടിക്കണമായിരുന്നു. അതിനാ ടേസ്റ്റ്."
അവന് പ്ലേറ്റിൽ നോക്കിപ്പറഞ്ഞു.
“ദാ എൻ്റെ വിരലേലുള്ളത് നക്കിക്കോ..”
അവളു പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൻ്റെ ഉള്ളു തുടിച്ചു
“അയ്യേ വേണ്ട തുപ്പല് പറ്റില്ലേ.”
“ഓ..പിന്നേ ഏതാണ്ട് വല്യ കുറച്ചിലല്ലേ നിൻ്റെ തുപ്പലു പറ്റുന്നത്.."
ചൂണ്ടുവിരല് ശര്ക്കരപ്പാനിയില് മുക്കിയിട്ട് അവളവൻ്റെ ചുണ്ടിനോട് അടുപ്പിച്ചു. ശൗരി അവളുടെ റോസ് നിറമുള്ള വിരൽത്തുമ്പില് നാവുഴിഞ്ഞു. അരം പോലുളള അവൻ്റെ നാവ് തൻ്റെ വിരലിൻമേലുഴിഞ്ഞതും ലൗലിയുടെ വലത്തെ കാലിൻ്റെ തളളവിരലില്
💬 Comments
View all comments