Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന 2 [Nima Mohan]

മൂന്ന്‌ മാസത്തെ ശമ്പളം ഇങ്ങോട്ട്‌ തരേണ്ടി വരും..”
ജോസിൻ്റെ വര്‍ത്തമാനം കേട്ട്‌ ആലീസിനു അരിശം വന്നെങ്കിലും അവൾ പണിപ്പെട്ടടക്കി..
“ഇവിടെ കുലുക്കുന്ന മരമൊന്നുമില്ല നീ വന്ന്‌ ചോദിക്കുമ്പോ എടുത്തു തരാന്‍..”
അയാളുടെ മുഖഭാവവും വര്‍ത്തമാനവുമൊക്കെ കണ്ട്‌ ആലീസിനു നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല..
“സാറിനു സൂക്കേട്‌ മൂക്കുമ്പോളെല്ലാം ഓടി വരുന്നത്‌ എന്റടുക്കലേക്കാണല്ലോ.. കെ
ട്ടിയോളങ്ങ്‌ ദുബായിക്കിടക്കുന്നതിൻ്റെ കുറവ്‌ തീർക്കാൻ ഞാനൊരുത്തിയല്ലേയുള്ളൂ.. എൻ്റെ ഗതികെട്‌ കാരണം ഏത്‌ പെരുവഴി വെച്ചാണേലും ഞാന്‍ പാവാട പൊക്കിക്കിടന്നുതരുമെന്ന്‌ സാറിനറിയാവുന്നോണ്ടല്ലേ ഇമ്മാതിരി വര്‍ത്തമാനം എന്നോട്‌ പറയുന്നെ.” അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട്‌ ചുവന്നു.
“എൻ്റെയാലീസേ. നിൻ്റെ അരയിലിരിക്കുന്ന സാമാനം മുഴുവനും ചെത്തിത്തന്നാലും നിനക്കു ഞാന്‍ തന്നേൻ്റെ പകുതി പോലും
കിട്ടില്ല.”
ആലീസ്‌ നിന്നുരുകിപ്പോയി. ചെറ്റ.. അവള്‍ മനസ്സില്‍ കാറിതുപ്പി.. സഹിക്കാൻ വയ്യാത്ത സങ്കടം വന്നതും ആലീസിൻ്റെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു.
“ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം.. തല്‍ക്കാലം ആയിരം തരാം.”
അയാള്‍ ഒന്നു മയപ്പെടുത്തി. ആലീസിൻ്റെ അഭിമാനത്തിന് മുറിവേറ്റു.
“എനിക്കു വേണ്ട സാറിൻ്റെ കാശ്‌. ഞാന്‍ വേറേ വഴി നോക്കിക്കോളാം.. എൻ്റെ പുറത്തോട്ട്‌ മറിഞ്ഞു കിടന്ന്‌ അങ്ങ്‌ സ്വര്‍ഗ്ഗം
കാണുമ്പോളുളള ഒരു വിളിയുണ്ടല്ലോ ആലീസേന്ന്‌. ഇനിയത്‌ സ്വപ്നത്തില്‍ കണ്ടാ മതി.”
പറഞ്ഞിട്ട് അവള്‍ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു നടന്നുപോയി.
“ആലീസേ നിന്നേ.”
അയാള്‍ വിളിച്ചെങ്കിലും അവള്‍ നിന്നില്ല. ദേഷ്യം കേറിയാൽ അവളൊരു താടകയാണന്ന്‌ അയാള്‍ക്ക്‌ നല്ലപോലറിയാം.. ജോസ്‌ അവള്‍ പോകുന്നത്‌ നോക്കി നിന്നു.
വേണ്ടായിരുന്നു അയാൾ മനസ്സിലോര്‍ത്തു. കളിക്കുമ്പോൾ അവളുടെയത്രേം സഹകരണം സ്വന്തം ഭാര്യക്ക് പോലുമില്ല..
ബസ്സിറങ്ങി വീട്ടിലേക്കു നടക്കുമ്പോളേക്കും കോരിച്ചൊരിഞ്ഞ് മഴയെത്തി. പെരുമഴ നനഞ്ഞാണു അവള്‍ വീട്ടിലെത്തിയത്‌.. അവളുടെ ഉള്ളിലെ അപമാനച്ചൂട് അൽപ്പം പോലും തണുപ്പിക്കാൻ മഴയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
ആലീസ് വന്നതു മേരിമ്മ കണ്ടില്ല. വന്നപാടെ നനഞ്ഞ തുണി മാറ്റാൻ പോലും മിനക്കെടാതെ ആലീസ്‌ ഫോണെടുത്ത്‌ ആഷിമയുടെ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക്‌ വിളിച്ചു. മറുതലയ്മാല്‍ മേട്രൻ്റെ ഹലോ കേട്ടു.
“ആഷിമയുടെ ചേച്ചിയാ അവളോടെന്നെയൊന്ന്‌ വിളിക്കാന്‍ പറയാമോ.. അത്യാവശ്യമാ”
“ശരി പറയാം..”
ആലീസ്‌ ഫോണ്‍ വെച്ചു. ആലീസ് അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. അഞ്ച്‌ മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞതും ഫോണ്‍ ബെല്ലടിച്ചു. ആലീസ്‌ ചെന്നു ഫോണെടുത്തു.
“കൊച്ചേച്ചി.. ഞാനാ.”
“മോളേ കാശ്‌