Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന 5 [Nima Mohan]

എടുത്ത് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.

"പിന്നെ തന്നാ മതി.. എനിക്ക് ഇവിടെ വെച്ച് മേടിക്കാൻ പേടിയാ.."

അവൾ കയ്യെടുത്ത് വിലക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഞാനിത് ഷഡ്ഡിക്കാത്താണ് ഒളിപ്പിച്ചു വെയ്ക്കുന്നത്.. അവിടുന്ന് താൻ എടുത്തോണം.."

അവൻ കളിയായി പറഞ്ഞു. രാധിക അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു. ശൗരിക്ക് അവളുടെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലൊരു വന്യമായ ചിന്ത മൊട്ടിട്ടു. എന്തോ ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ നോട്ടുകൾ എണ്ണി തിട്ടപ്പെടുത്തി.

പത്ത് മിനിറ്റ് കൊണ്ട് ഇരുവരും നോട്ടുകൾ എണ്ണി കണക്കും എഴുതി റബ്ബർ ബാൻഡിറ്റ് കെട്ടി വച്ചു. നമ്പീശൻ വന്നതും അയാളെ കണക്ക് ഏല്പിച്ചിട്ട് ഇരുവരും ഇറങ്ങി.

"ഞാൻ നിന്നെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കിയിട്ട് പൊയ്ക്കോളാം.. ഇരുട്ടായി.."

കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്ന ടോർച്ച് തെളിച്ച് കൊണ്ട് ശൗരി പറഞ്ഞു. രാധിക മൂളിക്കേട്ടു.

വീതി കുറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ അവളുടെ ഒപ്പം നടക്കുമ്പോൾ ഇരുവരുടെയും ദേഹം തമ്മിൽ മുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

രാധികയുടെ വീട് അടുക്കാറായപ്പോൾ ശൗരി നടപ്പ് നിർത്തി..

"നിനക്ക് പൈസ വേണ്ടേ.."

അവൻ തിരക്കി.

"പിന്നെ വേണ്ടാതെ... കണ്ടില്ലേ വീട്ടിൽ വെട്ടമൊന്നും കാണാത്തത്..."

അവൾ ദൂരെ തൻ്റെ വീട് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

"വീട്ടിൽ ആരേലുമുണ്ടോ ഇപ്പൊ.."

ശൗരി ചോദിച്ചു.

"അമ്മയുണ്ട്.. അമ്മമ്മയുണ്ട്.."

ശൗരി ചുറ്റും നോക്കി.

അൽപ്പം ദൂരെയായി വളം സൂക്ഷിക്കാൻ പണിത ഒരു ചെറിയ കെട്ടിടം അവൻ്റെ കണ്ണിൽ പെട്ട്

"വാ അങ്ങോട്ട് പോകാം.. അവിടെ ചെന്നിട്ട് പൈസ എടുത്ത് തരാം.."

അവൻ ചൂണ്ടി കാട്ടി പറഞ്ഞു.

"ഇവിടെ വെച്ച് എടുത്താൽ താഴെപ്പോകും.. ഷഡ്ഡി നിറഞ്ഞു പൈസ വെച്ച്.."

അവൻ പറഞ്ഞു. കാശ് അത്യാവശ്യമായതിനാൽ

രാധിക അവൻ്റെയൊപ്പം നടന്നു. ഇരുവരും കെട്ടിടത്തിൻ്റെ സമീപമെത്തി. അതിൻ്റെ വാതിൽ ചെറിയൊരു താഴിട്ടു പൂട്ടിയിരുന്നു.

"ലോക്കാണല്ലോ.."

അവൾ പറഞ്ഞു.

ശൗരി നിലത്ത് കിടന്ന ഒരു കല്ലെടുത്ത് ഒറ്റ ഇടി കൊടുത്തതും താഴ് പൊളിഞ്ഞു. അവളൊന്നു ഞെട്ടി.

"എന്താ ഈ കാട്ടിയത്.. ഇതിൻ്റെ ഉടമസ്ഥന് മഹാ പ്രശ്‌നക്കാരന് ആണ്.. അയാളറിഞ്ഞാൽ.."

രാധിക തെല്ലു ഭയത്തോടെ വാ പൊത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"നമ്മളാണെന്ന് എങ്ങനെയറിയാൻ.."

പറഞ്ഞിട്ട് ശൗരി അകത്തേക്ക് കയറി ടോർച്ചടിച്ചു അകം മുഴുവനും നോക്കി. ഒരു പഴയ മേശ