Chapter Title : ബാല്യകാലസഖി [Akshay._.Ak]

കാര്യമേ അല്ലെന്നുള്ള നിലപാടിലാരുന്നു അഖിൽ. ആ കുരിപ്പിന്റെ കൂടെ നടന്നു നടന്നു എന്റെ വീട്ടുകാർ എനിക്ക് ചങ്കരൻ എന്ന പേരും ഇട്ടു.

അങ്ങനെ ചക്കിക്കൊത്ത ചങ്കരനെ പോലെ ഞങ്ങൾ വിലസി നടന്നു. സ്കൂളിലും ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാരുന്നു. പിന്നെ പറയണ്ടാലോ ഉണ്ടാകുന്ന പുകില്???. ഞങ്ങൾ LKG പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് ഈ കുരിപ്പു ഒരുത്തനെ പെൻസിൽ കൊണ്ട് കുത്തി.ആ പയ്യൻ കരഞ്ഞോണ്ട് നമ്മടെ കുരിപ്പിനെ പിടിച്ചു തള്ളി ഇത് കണ്ട എനിക്ക് സഹിച്ചില്ല ഞാൻ അവനെ ഡാ... എന്ന് വിളിച്ചോണ്ട് മുക്കിനു ഒരിടി വെച്ചു കൊടുത്തു പിന്നല്ല. അന്ന് തന്നെ എന്റെ അമ്മേനേം അവളുടെ അമ്മേനേം വിളിപ്പിച്ചു. വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോ വയറു നിറച്ചു കിട്ടി. എത്ര കിട്ടിയാൽ എന്താ ഞങ്ങൾ ഒണ്ടോ നന്നാവാൻ ?അത് ഒരു തുടക്കം മാത്രമാരുന്നു. പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് ഞങ്ങടെ അമ്മമാർക്ക് സ്കൂളിൽ വരാനെ ടൈം ഒള്ളാരുന്നു. ഇങ്ങനെ പൊക്കോണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാരുന്നു ഞാൻ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന സമയം നമ്മുടെ കുരുപ്പിനേം കൊണ്ട് അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ബാംഗ്ലൂർക്കു താമസം മാറി പോകുന്നത്. ആ സംഭവം എന്നെ വല്ലാതെ തളർത്തി കളഞ്ഞു. എന്നും കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലും ഒക്കെ ആയി ഭയങ്കര സീൻ ആരുന്നു ഞാൻ. എന്നും അവളുടെ വീടിന്റെ അവിടെ പോയി നോക്കും അവൾ വന്നോന്നു. ആ ഒരു സമയത്ത് എനിക്ക് താങ്ങായത് അഖിൽ ആരുന്നു. അത് ഞങ്ങടെ സഹോദര ബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കവും ആരുന്നു. ജനിച്ചത് മുതൽ അന്ന് വരയും ഒരേ വീട്ടിൽ ആയിരുന്നിട്ടു കൂടി ഞങ്ങൾ അന്യരെ പോലെ ആരുന്നു ജീവിച്ചിരുന്നത്. അതിനു പ്രദാന കാരണം എന്റെ വാല് സ്വഭാവവും അവന്റെ ശാന്ത സ്വഭാവവും ആയിരുന്നു. ചക്കി പോയതോടെ അഖിലും ഞാനും ശെരിക്കും സഹോദരങ്ങൾ ആവുക ആയിരുന്നു.പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് അവന്റെ സ്വഭാവം എങ്ങനേലും മാറ്റി എടുക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലായിരുന്നു ഞാൻ, പക്ഷെ തോൽവി ആയിരുന്നു ഫലം. അങ്ങനെ ഞാൻ ചക്കിയെ മറന്നു തുടങ്ങി. പക്ഷെ എന്റെ സ്വഭാവത്തിന് ഒരു മാറ്റവും വന്നിരുന്നില്ല. ചക്കി ഉള്ളപ്പോൾ എങ്ങനാരുന്നോ അതിലും രണ്ടിരട്ടി ആയി എന്റെ വാല്ത്തരവും കൂടി. ക്ലാസ്സിൽ ഞാൻ തല്ലു കൂടാത്ത