Chapter Title : ബാംസുരിക്കൊട്ടാരത്തിലെ രഹസ്യം [Arjun Dev & Jo]

അങ്ങോട്ടേയ്ക്കെത്തി.

""...എന്തേ.. അങ്കിളിറങ്ങാറായോ...??"""_ രോഹിണിയുടെ തോളിലേയ്ക്കു കൈയിട്ടുകൊണ്ട് മക്കളിൽ ഇളയവനായ ദീരവ് ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് ആ പോർമുലകളിൽ കൈമുട്ടിച്ചു നിൽക്കാൻ പറ്റുന്ന അവന്റെ യോഗമോർത്ത് നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട് ജോണി ഉവ്വെന്നു തലകുലുക്കി. പിന്നെ വിശാലമായ ലിവിങ്റൂമിൽ നിന്നും വരാന്തയിലേയ്ക്കിറങ്ങി.

""...എന്തൊക്കെയായാലും നീയിവിടെ പൊറുതിതുടങ്ങീതല്ലേ...?? എങ്കിലാ രണ്ടു പ്രതിമയുമങ്ങ് പറിച്ചുകളയുവെങ്കിലും ചെയ്യ്... വൃത്തികേട്...!!"""_ വരാന്തയിൽ നിന്നും പുറത്തേയ്ക്കു നോക്കിയപ്പോൾ ഗേറ്റിനു സമീപത്തായി കണ്ട പ്രതിമകളെ നോക്കി ജോണി അവജ്ഞയോടെ പറഞ്ഞു.

""...അല്ല... അതവിടങ്ങനെ നിയ്ക്കുന്നേനു നെനക്കെന്താ...??"""_ പ്രതിമയെ നോക്കിയുള്ള ജോണിയുടെ ഭാവമാറ്റം കണ്ടതും ജയനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

""...പിന്നേ തുണിയില്ലാത്ത പ്രതിമയല്ലേ നടുമുറ്റത്ത് പ്രതിക്ഷ്‌ഠിക്കേണ്ടത്...!! രാജാക്കന്മാരാകുമ്പോ ഇങ്ങനെ പല വട്ടും കാണിക്കും. വീട്ടിന്റെ മുറ്റത്ത് തുണിയില്ലാതെ ഇതിനെയൊക്കെ നിർത്തിയേക്കുന്നതുതന്നെ ഐശ്വര്യക്കേടാടാ... അതോണ്ടു പറഞ്ഞെന്നേയുള്ളൂ....!!"""_ ജോണി തന്റെ ഭാഗം വ്യക്തമാക്കിയതും രോഹിണി തന്റെ മക്കളെ നോക്കി.. മൂവരുടേം ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരിയുണ്ടായെന്നു മാത്രമല്ല അവരുടെ കണ്ണുകളപ്പോൾ അർദ്ധനഗ്നരായി നിൽക്കുന്നയാ രണ്ടു പ്രതിമകൾക്കുമേലെ ആയിരുന്നുതാനും.

""...ഹ്മ്മ്മ്... എന്തായാലും നാളെ പറമ്പിൽ പണിയാനായി ജെസിബി കൊണ്ടു വരുന്നുണ്ട്... അവന്മാരോട് പറഞ്ഞേക്കാം പറിച്ചു കളയാൻ...! ഇനിയെന്റെ ആത്മ സുഹൃത്തിന് അതവിടെ നിന്നിട്ട് സമാധാനം പോവണ്ട...!!"""_ ജോണിയുടെ വാക്കുകളെ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് ജയനാ പ്രസ്താവന മുഴക്കീതും ദീരവിന്റെ മുഖമൊന്നു വാടി. അതു രണ്ടാമത്തവൾ ദീക്ഷ കയ്യോടെ പിടികൂടുകയും ചെയ്തു.

""...കണ്ടോമ്മേ... തുണിയില്ലാത്ത പെണ്ണിനെ പറിച്ചു കളയോന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ ചെക്കന്റൊരു സങ്കടം...! മ്മ്മ്... മ്മ്മ്... ഇതൊന്നുമത്ര നല്ലതല്ലാട്ടോ മോനേ....!!"""_ അർത്ഥംവെച്ചൊരു ചിരിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ രോഹിണിയും മൂത്തവൾ ദീപ്തിയും അവനെ നോക്കി ആക്കി ചിരിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.  എന്നാലിതൊന്നും ശ്രെദ്ധിയ്ക്കാതെ