Chapter Title : ബീന മിസ്സിന്റെ ഓർമകളിൽ [Hafiz Rehman]

സംസ്ഥാന തൊഴിലാളികളും അവിടെ ഇറങ്ങി, ഞാൻ ബസിന്റെ സൈഡ് സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു.അവിടന്നു നോക്കുമ്പോ ടീച്ചറും ഒരു ആൺകുട്ടിയും ഒരു ബേക്കറിയുടെ മുന്നിൽ നില്പുണ്ട്, മോനായിരിക്കണം.അവരുടെടത്തേക്ക് ബേക്കറിയിൽ നിന്നും ഒരു കവറുമായി മിലിറ്ററി കട്ട്‌ മുടി വെട്ടിയ ഒരു 50 വയസ്സ് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മെലിഞ്ഞയാൾ ചെന്നു, അതായിരിക്കണം ഭർത്താവ്. മെലിഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യൻ, സാധാരണ മിലിറ്ററിക്കാരിലുള്ള ഒരു ശരീരമൊന്നുമില്ല എന്നാൽ അത്ര ക്ഷീണിച്ചുമല്ല. അവർ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു കാറിൽ കയറി. ഡോർ അടച്ചു ബാക്ക് സീറ്റിലേക് കേറുമ്പോ അല്പം മുൻപ് എന്നിലേക്കു ചേർന്നമർന്നു നിന്ന ആ ചന്തികൾ ഒന്നുടെ ഞാൻ കണ്ടു.ബസ് മുന്നോട്ടെടുത്തു, ടീച്ചറെ ഇനി തിങ്കളാഴ്ചയെ കാണാൻ പറ്റു എന്ന സങ്കടത്തിൽ ഞാൻ വീട്ടിലേക് യാത്ര തുടർന്നു. വീട്ടിലെത്തി ഡ്രെസ്സൊക്കെ മാറി കളിക്കാനും കവലയിലുമൊക്കെ പോയി രാത്രി കിടന്നപ്പോ അന്നത്തെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം മനസിലേക്ക് വന്നു, രണ്ടു ആറ്റം ചരക്കുകൾ, ഒന്ന് ബീന മിസ്സും,രണ്ടിനെയും ഒരേ ദിവസം ഒതുക്കത്തിൽ കിട്ടുകയും ചെയ്തു. അന്നത്തെ വാണമടിയിൽ മുന്നത്തേക്കാൾ പാല് പോയി.ശനിയും ഞായറും ഇതേ കാര്യം ആലോചിച് വിട്ടപ്പോഴും അതെ എഫക്ട് തന്നെ കിട്ടി.അങ്ങനെ തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ ആയി.ഇന്ന് ബീന മിസ്സിനെ കാണാമല്ലോ എന്ന ചിന്തയിൽ ഉത്സാഹത്തോടെ തന്നെ സ്കൂളിലെത്തി.അന്ന് രാവിലെ സ്കൂൾ അസംബ്ലി ഉണ്ടാരുന്നു.അപ്പോഴാണ് ഈ വരുന്ന ശനിയാഴ്ച ക്ലാസ്സ്‌ ഉണ്ടാവിലെന്നും അന്നേതോ എക്സാമോ മറ്റൊ ഈ സ്കൂളിൽ നടക്കുന്നുണ്ട് എന്നറിയിച്ചത്.ഇതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോഴും എന്റെ കണ്ണുകൾ ബീന മിസ്സിനെ തിരയുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ അവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല.അന്നത്തെ ദിവസം പിന്നൊരു മൂഡില്ലായിരുന്നു.ലാസ്റ്റ് പീരിയഡ് ആയപ്പോ മിസ്സ്‌ ഇല്ലാത്തോണ്ട് ഞാൻ ക്ലാസ്സിൽ തന്നെ