Chapter Title : ബെന്നിച്ചന്റെ പടയോട്ടം 13 [ മീശപ്രകാശൻ ]

ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.....കാണാൻ തരക്കേടില്ല....പോലീസ് ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ ഒരു നെടുവരിയൻ ചരക്ക് .....മൂക്കിൽ ആരെയും ആകർഷിക്കുന്ന മൂക്ക് കുത്തി.....സാരിയാണ് വേഷം......എപ്പോഴും ഇവർ സാരി മാത്രമേ ഉടുക്കൂ എന്ന് തോന്നുന്നു.....നല്ല നിറമാണ്......ഗോതമ്പു വിളഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പാടം പോലെ......കൊഴുത്ത ശരീരം.....നിറഞ്ഞ മാറ്......സത്യശീലനു ശരിക്കും ബോധിച്ചത് ആ നിതംബമായിരുന്നു......ഒതുങ്ങിയ ഞൊറിവുകൾ ഉള്ള പിൻഭാഗത്തിനു ചേല് കൂട്ടുന്ന നിതംബം.....അവർ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയപ്പോൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ നിതംബങ്ങൾ ഇളകിയാടുന്നത് സത്യശീലൻ ശ്രദ്ധിച്ച്....ഒപ്പം ഷെട്ടിയുടെ കണ്ണുകൾ ആ നിതംബതാളത്തിൽ ആടുന്നതും.....തനിക്കതല്ല ഇപ്പോഴത്തെ ആവശ്യം.....ഇവരിൽ നിന്നും പലതും അറിയാനുണ്ട്.....അറിയാൻ കഴിയും....അതിനുള്ള അവസരം സുധാകരൻ സ്വയം ഒരുക്കി തന്നു കഴിഞ്ഞു.........ഇത് കഴിഞ്ഞാൽ താൻ തിരിക്കും...വയനാട്ടിലേക്ക്.......അറിഞ്ഞതും ഇനി അറിയാനുള്ള കാര്യങ്ങൾക്കുമായി.......വീണ്ടും സത്യശീലൻ അടുക്കളയിലേക്കു നോക്കി.....തള്ളക്കു അടുക്കള കാണാൻ പറ്റില്ല......പക്ഷെ ഒരു കർട്ടൻ ആ ഹാളിൽ തന്റെ കാഴ്ചക്ക് മാറാ നൽകുന്നെങ്കിലും അവ്യക്തമായി കാണാം.....ശകുന്തളയുടെ പിറകിൽ ഷെട്ടിയുടെ കുണ്ണ അമർത്തി നിൽക്കുകയാണ്....സുധാകരൻ പോയത് അറിഞ്ഞു അയാൾ വന്നത് ഒരു പക്ഷെ ശകുന്തളയെ പൂശാനായിരിക്കും......അവരിൽ യാതൊരു പ്രതികരണവുമില്ലാതെ ആ നിൽപ്പിലാണ്...ഷെട്ടി തന്റെ മുൻവശം ശരിക്കും അമർത്തി ഉരക്കുന്നുണ്ട്.....അയാളുടെ കൈ ഇപ്പോൾ ശകുന്തളയുടെ വയറിന്റെ മടക്കുകളിൽ തഴുകുന്നുണ്ട്......അവർ അയാളെ തള്ളി മാറ്റുന്നു......അവർ ചായ കപ്പിലോട്ടു പകരുമ്പോൾ വീണ്ടും ഷെട്ടി അവരുടെ വയറിന്റെ മടക്കുകളിൽ തൊട്ടു.....അവർ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു......എന്നിട്ടു ചായ കപ്പുമായി പുറത്തേക്കു വന്നു...ഷെട്ടിയുടെ മുൻ ഭാഗം അയാളുടെ പൈജാമയിൽ മുഴച്ചിരിക്കുന്നത് അയാൾ മറക്കാൻ പാട് പെട്ട്.........ചായ കപ്പ് സത്യശീലന്റെ മുന്നിൽ വച്ചിട്ട് ശകുന്തള നിവർന്നു നിന്ന്.....ഷെട്ടി സത്യശീലൻ നോക്കി ചോദിച്ചു....."സാർ എപ്പോഴാണ് പോകുന്നത്......

"ഞാൻ ഉച്ചക്ക് ശേഷം ഇറങ്ങും.....ആഹാരം കഴിച്ചിട്ട് പോയാൽ മതിയെന്ന് സുധാകരൻ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു....അത്