Chapter Title : ബെന്നിയുടെ പടയോട്ടം 2 (ലേഖയും വേലായുധനും)

കിടപ്പ് വേലായുധനെ തളര്‍ത്തിക്കളഞ്ഞു. പരവേശത്തോടെ അയാള്‍ അവളെ നോക്കി. അപ്പുറത്ത് ലോകവുമായി ബന്ധമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന നാരയണന്‍. ലേഖയുടെ തുണികള്‍ അവള്‍ ഊരി നിലത്തിട്ടിരുന്നത് വേലായുധന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. കതക് തുറന്നിട്ട്‌ തുണികള്‍ അഴിച്ച് അവള്‍ കിടന്നത് തനിക്ക് വേണ്ടിത്തന്നെയാണ് എന്നുള്ള ചിന്ത അയാളുടെ ഉള്ളിലെ മൃഗത്തെ ആസുരമാക്കി. മുന്‍പില്‍ കിടക്കുന്ന കൊഴുത്ത ഇരയെ അയാള്‍ വന്യമായി നോക്കി. പിന്നെ മെല്ലെ ഉള്ളില്‍ കയറി. ലേഖയുടെ നഗ്നമായ പുറവും കൊഴുത്തുരുണ്ട തുടകളും അയാള്‍ ഭ്രാന്തമായി നോക്കി. മലര്‍ന്നു കിടന്ന നാരായണനെ അയാള്‍ രണ്ടു കൈകളിലും കോരിയെടുത്ത് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. അവനെ അവിടെ കിടത്തിയശേഷം  പുറത്തിറങ്ങി കതകടച്ചു പൂട്ടിയിട്ട് അയാള്‍ തിരികെ മുറിയിലെത്തി. എല്ലാം അറിഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്ന ലേഖ അതേപോലെ ഉറക്കം നടിച്ചു കിടന്നു. അവളുടെ പൂറിന്റെ ചോര്‍ച്ച മാത്രം അവള്‍ക്ക് തടയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ഉള്ളില്‍ കടന്ന വേലായുധന്‍ തന്റെ മുന്‍പില്‍ കിടക്കുന്ന വിഭവസമൃദ്ധമായ സദ്യയിലേക്ക് ആര്‍ത്തിയോടെ നോക്കി. കുറെ നാളായി പട്ടിണി കിടന്ന മൃഗരാജവിന് തടിച്ചു കൊഴുത്ത ഇരയെ കിട്ടിയാല്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ഭാവം ആയിരുന്നു അയാളുടെ മുഖത്ത്.

അയാള്‍ വളരെ പതിയെ കട്ടിലില്‍ അവളുടെ പിന്നില്‍ ഇരുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ അവളുടെ തുടയിടുക്കിലേക്ക് നീണ്ടു. നേരെ വച്ചിരുന്ന കാലിന്റെ മുകളില്‍, തുടയിടുക്കിലൂടെ ബെഡ് ഷീറ്റിലേക്ക് അവളുടെ മദജലം ഊറി ഒലിക്കുന്നത് അയാള്‍ കണ്ടു. അയാള്‍ മെല്ലെ മുഖം അവിടെ അടുപ്പിച്ചു മണത്തു. ഇളം പൂറിന്റെ മാദകഗന്ധം അയാള്‍ വന്യമായ ആസക്തിയോടെ നുകര്‍ന്നു. അയാളുടെ ചൂടുള്ള ഉച്ച്വാസവായു തന്റെ തുടയില്‍ പതിഞ്ഞപ്പോള്‍ ലേഖ വികാരം സഹിക്കാനാകാതെ തലയിണയില്‍ കടിച്ചു. അണ്ണനും തന്റെ പൂറു തിന്നാന്‍ പോകുകയാണ് എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ അവളുടെ രോമകൂപങ്ങള്‍ എഴുന്നുനിന്നു. ഈ ആണുങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ ഇത് തിന്നാന്‍ എന്താണിത്ര കൊതി എന്നവള്‍ ആലോചിച്ചു. രാവിലെ ബെന്നിച്ചായന്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ ഇക്കിളിയായി താന്‍ എഴുന്നേറ്റ് മാറിയത് ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ ലേഖ ചിരി അടക്കി. വേലായുധന്‍ ആര്‍ത്തിയോടെ അവളുടെ പൂറു മണക്കുകയായിരുന്നു. അതില്‍ നിന്നും വമിച്ച പെണ്ണിന്റെ മദഗന്ധം എത്ര നുകര്‍ന്നിട്ടും അയാള്‍ക്ക് മതിവന്നില്ല. ഏതു നിമിഷവും അയാളുടെ നാവ് തന്റെ സംഗമസ്ഥാനത്ത് പതിഞ്ഞെക്കാം എന്നരിയാമായിരുന്ന