Chapter Title : ഭാമയെന്ന ചേച്ചിയമ്മ [Ajitha]

ചെറുപ്പത്തിലേ ഉപേക്ഷിച്ചു.

ഭാമ : അയ്യോ, സോറിഡാ

മനു : ഓഹ് എന്തു സോറി.

ഭാമ : ഇപ്പോൾ അമ്മ എവിടാ

മനു : അമ്മേടെ ചേച്ചിടെ വീട്ടില

ഭാമ : നിനക്ക് വീടില്ലേ

മനു : ഇല്ല,

ഭാമക്ക്‌ ഒരു call വന്നു ഫോണും എടുത്തോണ്ട് അവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അല്പസമയം കഴിഞ്ഞു തിരികെ വന്നു.

ഭാമ : മനു നിനക്ക് വിശക്കുന്നില്ലേ.

മനു : ഇല്ല സമയം 8 ആയതല്ലേ ഒള്ളൂ.

ഭാമ : ഡാ എനിക്കു വിശക്കുന്നു.

മനു : ഞാൻ പോയി ആഹാരം എടുത്തോണ്ട് വരാം.

ഭാമ : വേണ്ട ഞാൻ എടുത്തോളാം.

ഭാമ ഭക്ഷണവും എടുത്തോണ്ട് ഹാളിലേക്ക് വന്നു. ടേബിളിൽ വെച്ചു കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി

മനു : അല്ല, ചേച്ചിക്കെത്ര വയസ്സായി

ഭാമ : 42

മനു : പിന്നെ, ചുമ്മാ പറയല്ലേ

ഭാമ : ഡാ ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ല. സത്യമാ

മനു : ദൈവമേ, കണ്ടാൽ ഒരു 30 തോന്നിക്കും.

അവൻ പറഞ്ഞത് അവൾക്കു ഭയങ്കര ഇഷ്ടമായി, ആരും അവളോട്‌ എങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഭാമ ചിരിച്ചോണ്ട്

ഭാമ : അതെന്താണെന്നു അറിയണോ നിനക്ക്.

മനു : അറിഞ്ഞാൽ കൊള്ളാം

ഭാമ : ഞങ്ങൾ ***ൻസ് ആയതുകൊണ്ട് പച്ചക്കറികൾ മാത്രമേ കഴിക്കു. പുറത്തുനിന്നും ഫാസ്റ്റ് ഫുഡ്‌ കഴിക്കാറില്ല. മനസ്സിലായോ മോനെ

മനു : ഓഹ്, അപ്പോൾ ചേച്ചി ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആണല്ലെ. സൂപ്പർ

ഭാമ : ആണെടാ.

മനു : ഇപ്പോൾ എത്ര കുട്ടികൾ ഉണ്ട്‌ ചേച്ചിക്ക്

ഭാമ : കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് കുട്ടികളും ഇല്ല,

മനു : ങേ, അതെന്താ കെട്ടാത്തത്.

ഭാമ : time കിട്ടില്ല മോനെ.

മനു : ഓ, അങ്ങനെ

ഭാമക്ക് അവന്റെ സംസാരം വളരെ ഇഷ്ടമായി. ഒരുപാട് നാളുകൾക്കു ശേഷമാണു ഒരാളോട് എങ്ങനെ വാ തോരാതെ സംസാരിക്കുന്നതു. ഫുഡ്‌യൊക്കെ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു ഭാമ പാത്രം കഴുകി വച്ചിട്ട്. അവനോടു good നൈറ്റ് പറഞ്ഞു അവളുടെ റൂമിലേക്ക്‌ പോയി. അവൻ കുറച്ചു സമയം കൂടി ഫോണിൽ