Chapter Title : ഭാര്യവീട് 3 [ഏകലവ്യൻ]

എന്നോട് ക്ഷമിച്ചു എന്ന് പറ.”
“എണീക്ക്..”
“പറ..”
“ഇതാ ആരെങ്കിലും കാണും..”
“പറയാതെ എണീക്കില്ല...”
“ക്ഷമിച്ചു ക്ഷമിച്ചു.. എണീക്ക്..”
അത് കേട്ടതും അവൻ തല ഉയർത്തി അവളെ നോക്കി മുഖത്ത് ഗോഷ്ഠി രൂപം വരുത്തി കൊണ്ട് ചിരിച്ചു. അതവളെ ചിരിപ്പിക്കാനുള്ള അടവായിരുന്നു. അത് ഏതായാലും ഏറ്റു. നീതുവിന് ചിരി പൊട്ടിയപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തളം കെട്ടിയ കണ്ണീർ പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു പോയി. അത് കണ്ട് എനിക്കാകെ വല്ലാതെയായി. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു. കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന അവളെ എനിക്ക് വാരിപുണരണമെന്ന് എന്ന് തോന്നി. ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ അനുകൂല സാഹചര്യമാണ്. കാറിന്റെ മറവിൽ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അവളെ ഞാനെന്റെ മാറോടണച്ചു.
“സോറി പെണ്ണേ.. അറിയാതെ ചെയ്തു പോയതാ. നോവിക്കണമെന്ന് ഉദ്ദേശിച്ചില്ല.”
പാതി കള്ളം മറഞ്ഞ മനസ്സിൽ വന്നത് ഞാൻ പറഞ്ഞു. അതിനുത്തരമെന്നോണം അവളുടെ തേങ്ങലിനൊപ്പം മൂക്ക് വലിക്കുന്ന ശബ്ദമാണ് കേട്ടത്. അതിനിടക്ക് അവൾക്ക് മൂക്കിൽ നിന്നും ഒലിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചുറ്റിലും നോക്കി ഞാനവളെ വേർപ്പെടുത്തി.
“ടവൽ എടുത്തിട്ടുണ്ടോ??”
ഇല്ലെന്നവൾ തലയാട്ടി.
പദമലർ വിരിഞ്ഞത് പോലുള്ള അവളുടെ മുഖത്തിന്റെ അഴകും അതിനു മാറ്റൊലി കലങ്ങിയ കണ്ണുകളും എന്റെ നെഞ്ചിനാഴം അളന്നു.
ഞാനെന്റെ മുണ്ടിന്റെ അറ്റം കൊടുത്ത് മൂക്ക് തുടക്കാൻ പറഞ്ഞു. കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ ശാട്യവും കുറുമ്പും കാണിച് വീണ്ടും ഇല്ലെന്നവൾ തലയാട്ടി. ഞാൻ തന്നെ മുണ്ട് പിടിച്ച് അവളുടെ മൂക്കിൽ താഴേക്ക് തുടച്ചു പിടിച്ച് തുഴിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അവൾ ശക്തമായി നിശ്വസിച്ച് മൂക്കിലിറങ്ങിയ വെള്ളം മുണ്ടിലാക്കി.
“വാ നടക്കാം”
കവിളണകളിൽ കാറ്റിലാറി പറ്റിനിന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളെ ഞാൻ