Chapter Title : ഭാര്യയുടെ അനിയത്തിമ്മാർ [തൊരപ്പൻ കൊച്ചുണ്ണി]

ഇന്നലെവരെ അങ്ങനെ അവരുടെ യൊക്കെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലാൻ എനിക്കും മറ്റൊന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ല. എന്നാലിപ്പോൾ എന്തോ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. അത്കൊണ്ട് തന്നെ മടിച്ച്മടിച്ചാണ് രാജിയുടെ മുറിയിലേക്ക് കടന്ന് ചെന്നത്. എന്നാൽ അവളെന്നെ കണ്ടയുടനെ ഓടിവന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുകയും എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഗാഢമായി ചുംബിക്കുകയുമായിരുന്നു.

വാതിൽ തുറന്ന് കിടക്കുന്നു. അമ്മയെങ്ങാൻ അടുക്കളയിൽനിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങിയാൽ രാജിയുടെ റൂം വാതിൽ കടന്നല്ലാതെ ഹാളിലേക്കോ, മറ്റെങ്ങോട്ടോ പോകാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ. അമ്മയെങ്ങാൻ വന്നാൽ ആകെ പ്രശ്നമാണല്ലോ എന്നൊക്കെ ഞാൻ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ ചുംബിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രാജി അത് നിർത്തിയിട്ട്:

“ഏട്ടാ.. എനിക്ക് ഇനി എന്നും ഏട്ടനെ വേണം.. രമേച്ചി പറഞ്ഞത് പോലെ അമ്മ അടക്കം ഞങ്ങൾ ഈ വീട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഒക്കെ രക്ഷകനാവണം ഏട്ടൻ..

ഈ സമയത്ത് അടുക്കളയിൽനിന്നും വരുന്ന അമ്മ, രാജി സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടു. എന്താ അവൾ പറയുന്നതെന്നറിയാനുള്ള കൗതുകം കൊണ്ട് അവർ അവിടെ മറഞ്ഞു നിന്നു..

രാജി തുടർന്നു..

ഏട്ടാ.. രമേച്ചി പറഞ്ഞത് വാസ്തവമാ.. ഞങ്ങളുടെ അമ്മ വെറുമൊരു പാവമാ ജീവിക്കാൻ മറന്ന്പോയ പഞ്ച പാവം. എനിക്ക് രണ്ട് വയസ്സുള്ളപ്പോഴാ അച്ഛൻ മരിച്ചത്.. അന്ന് മുതൽ ഒറ്റയ്ക്കായതാ ഞങ്ങളുടെ അമ്മ.. അമ്മക്ക് ഒരു കൂട്ടുവേണമെന്ന് ഞങ്ങളും ചിന്തിച്ചില്ല..

രാജി പറയുന്നത് കേട്ട്നിൽക്കുന്ന അമ്മയ്ക്ക് അവളെന്താ പറയുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും എന്താ അവള് പറയുന്നത എന്നറിയാൻ ആകാംക്ഷയായി.

ചേട്ടാ..ഞങ്ങളുടെ അമ്മയും ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീയാണ്. ഏതൊരു പെണ്ണിനു മുന്നാകുന്ന എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും എന്റെ അമ്മയ്ക്കും ഉണ്ടാവില്ലേ?

അത് കേട്ട അമ്മ ഞെട്ടി..!!

ഇവൾ അവനോട് എന്തൊക്കെയാണ് ഈ പറയുന്നത്. !! അവർക്ക് അത് കേൾക്കാൻ ആകാംക്ഷ കൂടി.