Chapter Title : ❤️ഭദ്രദീപം [? ? ? ? ?]

ഭദ്ര കുളിച്ചുകൊണ്ട് നനഞ്ഞ ഈറൻ മുടി പിറകിലേക്ക് വിരിച്ചിട്ടു. അമ്മയുടെ വെള്ള സെറ്റ് സാരിയും കറുത്ത ബ്ലൗസും ഇട്ടോണ്ട് ഏട്ടന്റെ മുറിയിൽ അവൾ ചെന്നു.വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടുകൊണ്ട്, ബെഡിൽ ചാരിയിരിക്കുന്ന ദീപന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഏട്ടന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.

“ഏട്ടാ…”

“ഭദ്ര മോളെ …..”

“ആരായാലും ..പറഞ്ഞോളൂ ...” കണ്ഠമിടറിക്കൊണ്ട് ദീപൻ ഭദ്രയോടു പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. പക്ഷെ ദീപന്റെ മനസ്സിൽ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ കുപ്പിചില്ലുകൊണ്ട് ഹൃദയത്തിൽ സ്വയം കുത്തുന്നപോലെ അവനു തോന്നി.

“എനിക്ക്….

എനിക്ക്…….

എന്റെ ഏട്ടന്റെ….കൂടെ ജീവിച്ചാ മതി…..”

“മോളെ”

ഭദ്ര ദീപന്റെ ചുണ്ടിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് പറയാൻ അനുവദിച്ചില്ല.

അവൾ കൈ മാറ്റിക്കൊണ്ട് ദീപന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടുകൊണ്ട്  ചുംബിച്ചു.

“ഈ ജന്മം എനിക്കെന്റെ ഏട്ടനെ വിട്ടു പോകാനോ ….

മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യ ആവാനോ കഴിയില്ല!

അമ്മ മരിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് 6 വയസ്സായിരുന്നു ഏട്ടന് 14 ഉം . അന്ന് ഏട്ടൻ എത്ര നാൾ കരഞ്ഞു എന്ന് എനിക്ക് നന്നായിട്ടറിയാം. ജീവിതത്തിൽ ഒറ്റപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയ ഏട്ടന്റെ മനസ്…...അത് മാത്രം മാത്രം ആയിരുന്നു…..എന്റെ മനസ്സിൽ അന്നും ഇന്നും ….എനിക്ക് ജീവിക്കാനുള്ള പ്രതീക്ഷ”

“ഏട്ടൻ തനിച്ചാണ് എന്നുള്ള തോന്നൽ കൊണ്ട് ആരോടും മിണ്ടാതെ ഒന്നും കഴിക്കാതെ ഇരിക്കുമ്പോ….

ഞാൻ അതാലോചിച്ചു എത്രയോ രാത്രികളിൽ വിങ്ങിപൊട്ടിയിട്ടുണ്ട്...”

“എന്നെ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പഠിക്കാൻ വേണ്ടിയയച്ചപ്പോൾ, എനിക്കവിടെ ഉറങ്ങാൻ പോലും പറ്റിയിരുന്നില്ല!

എന്നും ഇപ്പോഴും ഏട്ടന്റെ മുഖം മാത്രം !!”

“മോളെ...നീ….”

“എനിക്കറിയാം ഏട്ടാ...ഏട്ടന്റെ മനസിലും എന്നെ പിരിയുന്നത് ആലോചിക്കാൻ വയ്യെന്ന്.”

“അത്…” ദീപൻ വീണ്ടും വിക്കി തുടങ്ങി…

“മോളെ …. എനിക്ക് നീറി നീറി അതൊക്കെ