Chapter Title : ഭർത്താവിനെയും അമ്മായിഅപ്പനെയും കാൽ ചുവട്ടിലാക്കിയ നിമ്മി 8 [പഴശ്ശി]

മെഴുകുതിരി വെട്ടവും ആ നിമിഷത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക പരിശുദ്ധി നൽകി.

അൾത്താരയ്ക്ക് മുന്നിൽ ജോൺ അവളെയും കാത്തുനിന്നു. കറുത്ത കോട്ടും സൂട്ടുമണിഞ്ഞ് ജോൺ വളരെ സുന്ദരനായിരുന്നു. തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം തനിക്ക് സ്വന്തമാകാൻ പോകുന്നു എന്ന അഭിമാനമായിരുന്നു അവന്റെ മുഖത്ത്.

പള്ളിയിലെ മണിമുഴക്കം നിലച്ചപ്പോൾ, പ്രവേശന കവാടത്തിലൂടെ നിമ്മി സാവധാനം നടന്നു വന്നു. വെള്ള നിറത്തിലുള്ള ലേസ് വർക്കുകൾ ചെയ്ത ആ ഗൗൺ തറയിൽ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ തലയിലെ വെളുത്ത നെറ്റ് മൂടുപടം (Veil) മുഖത്തെ പകുതിയോളം മറച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം മറയ്ക്കാൻ അതിനായില്ല. അവൾ ഓരോ ചുവടു വെക്കുമ്പോഴും കൈയ്യിലിരുന്ന വെളുത്ത റോസാപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധം ആ ഇടനാഴിയിൽ പടർന്നു.

​അൾത്താരയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ജോണിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ആ നിമിഷം വർദ്ധിച്ചു. അവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് തന്റെ പ്രിയതമയെ നോക്കി നിന്നു.

നിമ്മി ജോണിന് അരികിലെത്തിയപ്പോൾ, അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ ജോണിന്റെ വിരലുകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നിമ്മി പതുക്കെ തലയുയർത്തി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

ആ നോട്ടത്തിൽ ജോൺ കണ്ടത് താൻ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്ന പ്രണയമായിരുന്നു.

നിമ്മിയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരിഞ്ഞ ആ നേർത്ത പുഞ്ചിരി അവന്റെ സകല ഭയങ്ങളെയും അലിയിച്ചു കളഞ്ഞു.

താൻ ജീവിതത്തിൽ ചെയ്ത ഏറ്റവും വലിയ പുണ്യം ഈ പെണ്ണാണെന്ന് അവൻ ഉള്ളാലെ ഉറപ്പിച്ചു.

എന്നാൽ നിമ്മിയുടെ ആ ആഴമേറിയ കണ്ണുകൾക്ക് പിന്നിൽ ജോൺ കാണാത്ത മറ്റൊരു ലോകമുണ്ടായിരുന്നു—വിജയിയുടെ ആത്മവിശ്വാസവും വരാനിരിക്കുന്ന അധികാരത്തിന്റെ ലഹരിയും ആ കണ്ണുകളിൽ ഒളിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു.

പുരോഹിതൻ വചനങ്ങൾ ഉരുവിട്ട്