Chapter Title : ഭർത്താവിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ [കൊച്ചുമോൻ]

അങ്ങോട്ട്‌ വന്നു. അവിടെ അവന്റെ അടുത്ത് ഒരു കസേര ഇട്ട് ഇരുന്നു... അതിനോട് ചേർന്ന് കുമാരനും ഇരുന്നു..

അപ്പുവിനെ നോക്കി രാജീവ് പറഞ്ഞു..

എടാ കുമാര.. ഇവൻ എപ്പോഴും മൊബൈൽ നോക്കി ഇരിക്കും. വീട്ടിൽ ആണെങ്കിലും എവിടെ പോയാലും. ആരോടും മിണ്ടില്ല...

കുമാരൻ അപ്പുവിനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അപ്പുവും പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇപ്പൊ അപ്പു മൊബൈൽ ഓഫ് ചെയ്തിട്ട് മടിയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നു...

രാജീവ് പറഞ്ഞു...

ഈ ചെറുക്കൻ എന്റെ മോൻ ആണോന്ന് എനിക്ക് സംശയം ഉണ്ട് കുമാര.. ഇവൻ എന്നോട് മിണ്ടില്ല..

കുമാരൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രാജീവിനോട് പറഞ്ഞു..

രാജിവെ.. നീ അവനോട് മിണ്ടാറുണ്ടോ..

ഇല്ല...

പിന്നെങ്ങനെ ആണ്... നിയോ അവനോട് മിണ്ടുന്നില്ല.. പിന്നെ അവനെ കുറ്റം പറയണോ..

എടാ കുമാര... നിനക്ക് മനസ്സിലാകില്ല..ഇവനെ പഠിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ആണ് കാശ് ചെലവാക്കുന്നത്...

കുമാരൻ രാജീവിനെ നോക്കി. രാജീവ്നു നാക്കു കൊഴയുന്നുണ്ട്.. അപ്പു മുഖം വടി കുമാരനെ നോക്കി..

വന്നേ മോനെ ഒരു കാര്യം പറയാം..

കുമാരൻ അപ്പുവിനെ വിളിച്ചോണ്ട് അല്പം മാറി ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു..

അപ്പുവിനെ അവൻ എപ്പോഴും വഴക് പറയുവോ...

അപ്പു കരയുന്ന പോലെ പറഞ്ഞു..

എന്നും എന്നോട് വഴക് ഉണ്ടാക്കും മാമാ....

പോട്ടെടാ...

അപ്പുവിന്റെ തോളിൽ തട്ടി.. അപ്പോഴേക്കും അപ്പു കരഞ്ഞു...

എടാ കുട്ട... നീ കരയുവാണോ..

അവനെ കുമാരൻ ചേർത്ത് പിടിച്ചു..

എടാ പോട്ടെ... അവൻ അങ്ങനെ ആണ്.. നീ വല്ല്യ കുട്ടി ആയില്ലേ...

ആആആ... മാമാ... എന്നെ അയാൾക്ക്‌ കണ്ണെടുത്താൽ കണ്ടു കുട...

കുമാരൻ അവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് അവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു നടന്നു. അപ്പോഴും അപ്പു കരയുന്നുണ്ട്...

അപ്പുവിന്റെ സങ്കടം അയാളോട് അപ്പു പറഞ്ഞു..

അവർ കുറച്ചു മാറി ഒതുങ്ങി ഇരുന്നു.. ആളുകൾ പലയിടത്തും ഇരുന്നു സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്..

കുമാരൻ അപ്പുവിനോട് ചോദിച്ചു...

നിനക്ക് ഫ്രണ്ട്സ് ഉണ്ടോ..

ഒന്ന്‌ രണ്ടു പേരുണ്ട്..

അവരോട് നീ ഈ കാര്യം പറയാറുണ്ടോ..

ഇല്ല..

അതെന്താ..

എനിക്ക് അവരോട് പറയാൻ അറിയില്ല..

അപ്പു കരച്ചിൽ നിർത്തി പറഞ്ഞു... അപ്പോൾ അയാൾ അവനോട്