Chapter Title : ഭീവി മനസിൽ 14 [നാസിം]

ഉമ്മിക് ഒട്ടും വയ്യട ഉമ്മി പോണത് തന്നെ കുറച്ചു നേരം കിടക്കാൻ ആണ്. നിങ്ങൾ അവിടെ പോയി വരുമ്പോ ഞാൻ ഓക്കേ ആകും അതു കയിഞ്ഞു എന്തോരം നേരം വീണെങ്കിലും എന്റെ വാവ എന്റെ കൂടെ ഇരുന്നോ പോരെ. ഞാൻ,,, മ്മ്മ് കുഞ്ഞാ,,, മ്മ്മ് ശെരി ശെരി. റംസിക്കു ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല എങ്കിലും കുഞ്ഞാക്കു എന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലായി. ഏതായാലും ആർക്കും ഞാനും റംസിയും കാട്ടികൂട്ടിയത് മനസ്സിലായില്ലല്ലോ അതു തന്നെ ഭാഗ്യം അല്ലെങ്കി ചിലപ്പോ കല്യാണവീട് മരണവീട് ആയാനെ. വേറെ ആരേം അല്ല എന്നെ തന്നെ എല്ലാം കൊന്നാനെ......... ഒരു നാലര മണി ആയപ്പോ ഞങ്ങൾ നേരെ റിസപ്ഷൻ വിട്ടു. രണ്ട് ബസ്സിൽ ആണ് ഞങ്ങൾ പോയത്. രണ്ടിലും സ്വന്തക്കാരും നാട്ടുകാരും ഉള്ളു. ബസ്സ്‌ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആരും കാർ ബൈക്ക് ഒന്നും ഇടുത്തില്ല ഇതിൽ ഇങ്ങനെ പാട്ട് കേട്ട് തുള്ളി പോകുന്നതിൽ ഒരു ത്രിൽ ഇല്ലേ. അതാണ്.

എല്ലാത്തിനേം വണ്ടിൽ കേറിയപ്പോ എനിക്ക് സ്ഥലം ഗോവിന്ദ. ഏറ്റവും ബാക്കിൽനിന്നും ജസ്റ്റ്‌ ഫ്രഡിൽ ഉള്ള സീറ്റിൽ ആണ് കുഞ്ഞായും ജാസ്മി അമ്മായിയും ഇരിക്കുന്നത്. ഭാഗ്യം ഇവിടെ ഇരിക്കാം എന്നു പറഞ്ഞു ഇരിക്കാൻ നേരം അമ്മായി കുഞ്ഞാടുത്ത് നീങ്ങി ഇരുന്നു. അമ്മായിടെ മുഖത്തെ തിളക്കവും കണ്ടപ്പോ പിന്നേ ഞാൻ സ്ഥലം മാറാൻ നിന്നില്ല. ഞാൻ സൈഡിൽ അമ്മായി നടുക്ക് കുഞ്ഞാ അറ്റത്തു. ഞാൻ കുഞ്ഞനെ നോക്കിയപ്പോ മുഖത്തു ചെറിയ നിരാശ പോലെ. എന്ത്‌ ചെയ്യും ഒരു രക്ഷയും ഇല്ലാ.ഏതായാലും ഒന്നര മണിക്കൂർ യാത്ര അല്ലെ ഉള്ളു. കൊഴപ്പുല്ല. ബസ്സ്‌ വിട്ടു കുറച്ചു കൈഞ്ഞപ്പോ തന്നെ കസിൻസ് എല്ലാം തുള്ളൽ തുടങ്ങി. റംസിയും അവരുടെ കൂടെ കൂടിയപ്പോ കുഞ്ഞ എന്നെ ഒരു നോട്ടം. ഈ പിശാശ് എല്ലാം കൊളമാക്കും. ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ഒരു