Chapter Title : ഭീവി മനസിൽ 14 [നാസിം]

പറഞ്ഞതല്ലേ രാവിലെ വരണം എന്നു അതെങ്ങനാ ഒരു ഉത്തര വാദിത്തം വന്നട്ടില്ല. പോത്ത് പോലെ വളർന്നു എന്നല്ലാതെ. കുഞ്ഞാ,,,,, ഒന്നു പതുക്കെ പറ ഇത്ത പുറത്തു ആരെങ്കിലും കേക്കും. ഉമ്മി,,,, നീ മിണ്ടണ്ട ഐഷ നീയൊക്കെ ആണ് ഇവന് വളം വെച്ച് കൊടുക്കുന്നത്. ഞാൻ,,, ഉമ്മി,ഞാൻ ഉറങ്ങി പോയി സോറി ഉമ്മി. പ്ലീസ് ഇങ്ങനെ ചൂടാവല്ലേ. ഉമ്മി,,, നീ എന്നോട് മിണ്ടണ്ട നിർത്തി നിന്നോട് ഉള്ള കിന്നാരം എല്ലാം നിന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ ഹങ്കേറിൽ ഇട്ടട്ടുണ്ട്. കല്യാണത്തിന് ചോറ് കൊടുക്കുമ്പോ എങ്കിലും ഒന്നു എത്താൻ നോക്ക്. കുഞ്ഞ,,,, എന്തിനാ ഇത്ത ഇങ്ങനെ പറയണേ അവന്റെ മുഖം വാടിയത് കണ്ടാ ഉമ്മി,,,, അപ്പോ എന്റെ സങ്കടത്തിനു ഒന്നും ഒരു വിലയും ഇല്ലാ ഇവനെ കാരണം രാവിലെ മുതൽ സഹിക്കേണ് ഞാൻ ആ മനുഷ്യനെ. രാവിലെ മുതൽ ഞാൻ അവന്റെ ഫോണിൽ വിളിക്കേണ്. അവൻ ആണ് ആണെങ്കി ഫോൺ എടുത്തില്ല.

ഉമ്മിനെ നോക്കാൻ പോലും എനിക്ക് പറ്റുന്നുണ്ടായില്ല സങ്കടം കാരണം ഞാൻ തോർത്ത്‌ എടുത്ത് ബാത്‌റൂമിൽ കേറി. അപ്പോ തന്നെ ബാത്‌റൂമിൽ കൊട്ട് കെട്ടു. ഉമ്മി സോറി പറയാൻ നിക്കുന്നത് ആകും എന്നു കരുതി ഞാൻ വാതിൽ തുറന്നു. ഉമ്മി അടീൽ നോക്കി വാഷിങ് ഹാങ്ങ്‌റിൽ തൂകി ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഉമ്മിടെ ബ്രായും പാന്റിയും എടുത്ത പുറത്തു പോയി. ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഉമ്മിക് എന്ത്‌ പറ്റി ഇത്ര പെട്ടന്ന് മുഖം മാറിയല്ലോ. ഞാൻ കുളി ഒക്കെ കൈഞ്ഞ് റൂമിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ കുഞ്ഞ മാത്രം ഉണ്ട് ഇപ്പോഴും നേരത്തെ ഇടുത്ത ഗോൾഡൻ കളർ ബ്ലൗസ് ഗോൾഡൻ പാവാട സാരി ഉടുത്തട്ടില്ല. എന്നെ കണ്ട കുഞ്ഞാ ,,, എന്തോരം നേരം വേണം നിനക്ക് കുളിക്കാൻ സമയം പോയത് കണ്ടാ.,, ഞാൻ,,,, കുഞ്ഞാക്ക് പോകായിരുന്നില്ലേ. കുഞ്ഞാ,,,, നിന്നെ വെയ്റ്റ് ചെയ്ത ഞാൻ മണ്ടി. എന്നോടും ദേഷ്യം ആണോ. ഞാൻ,,, എനിക്ക് ആരോടും ദേഷ്യം ഒന്നുല്ല. കുഞ്ഞാ,,,, ചിരിച്ചട്ടു. നിന്റെ കുഴപ്പം കൊണ്ട് അല്ലെ. ഉമ്മി ബ്ലൗസ് തയ്ച്ചതു വാങ്ങാൻ കൊറേ നോക്കി നിന്നെ എന്റെ ഫോണിൽ നിന്നും ഇത്താടെ