Chapter Title : ഭീവി മനസിൽ 14 [നാസിം]

വെറുപ്പിക്കണ്ട. ഞാൻ,,, മ്മ്മ് ഞാൻ ഉമ്മിടെ റൂമിൽ പോയി ഷോർട്സിനു മുകളിൽ കൂടി ഒരു ജീൻസും ഇട്ടു താഴെ ചെന്നു. ബാബിയും കുട്ടിയും റെഡി ആയി നിക്കുന്നണ്ടായി. ബാബി ഒരു റെഡ് മസാർക്കലി അതിനു മാച്ച് ചെയ്യുന്ന റെഡ് ഷാള് ബാബി വെളുത്തതു കാരണം കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയിണ്ടായി. എന്നെ വെയ്റ് ചെയ്തു ഇരിക്കെണ് എന്നു മനസ്സിലായി. ഞാൻ പോയി കാർ എടുത്ത് ഫ്രഡ് ഡോർ തുറന്നു ബാബി കുട്ടിയെ മടിയിൽ ഇരുത്തി. ഞങ്ങൾ അവിടുന്ന് ഗേറ്റ് കടന്നു പോയി. പോകുന്ന വഴി ഒന്നും മിണ്ടീല. കുറച്ഛ് കയിഞ്ഞു ഞാൻ തന്നെ തുടക്കം ഇട്ടു. ഞാൻ,,, മ്മ്മ് നല്ല സൂപ്പർ അഭിനയം ബാബി,,, എന്ത്‌ അഭിനയം ഞാൻ എന്തിനാ അഭിനയിക്കുന്നെ. ഞാൻ,,,, പിന്നേ നമ്മൾ ഇപ്പൊ പോകുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് എനിക്ക് അറിഞ്ഞുടെ. എന്തായാലും കൊള്ളാം.

ബാബി,,, ഹലോ നീ എന്തൊക്കെ ആണ് പറയണേ. ഞാൻ എന്തിനാ എന്റെ വീട്ടിൽ പോകാൻ അഭിനയിക്കണതു. ഞാൻ,,, അല്ല അപ്പൊ ഇന്ന് രാവിലെ പറഞ്ഞത്. ബാബി,,,, അത് എനിക്ക് എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തിപ്പെടാൻ വേണ്ടി ഞാൻ,, അതിനു ഇങ്ങനെ പറയണം എന്തിനാ. ബാബി,,, നീയൊക്കെ നമ്പർ വൺ കോഴിയല്ലേ മോനെ അപ്പൊപിന്നേ ഇതേ നടക്കു. ഞാൻ,,,, ബാബി വെറുതെ കളിപിക്കല്ലേ. ഞാൻ ബാബിടെ കാലിൽ പയ്യെ തലോടി. ബാബി,,,, പ്പഫ ,,,,,,,, കയ്യെടുകട ചെറ്റേ. ബാബി ചീറി. ഞാൻ അറിയാതെ വണ്ടി ബ്രേക്കിൽ ചവിട്ടി പോയി. ബാബിടെ പെരുമാറ്റം കണ്ടു ഞാൻ ഞെട്ടി തരിച്ചു നിന്നു. ഇവര് എന്നെ ഇത്രനാൾ പറഞ്ഞും കാട്ടിതാന്നും എന്നെ കൊതിപ്പിച്ചതാണല്ലേ. ബാബി,,,, നീ എന്താ കരുതിയെ എനിക്ക് കഴപ്പ് മൂത്തു കിടക്കെണന്നോ. ഇനി എന്തെങ്കിലും ഇതു പോലത്തെ വല്ല നോട്ടം അല്ലെങ്കി എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ എല്ലാം അറിയിക്കും