നിങ്ങളടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ മാനിക്കുന്നു ഇനി വീട്ടിലുള്ള ആളുകൾ മാത്രമായിരിക്കും.തുടർന്നും നിങ്ങളുടെ സപ്പോർട് പ്രതീകഷിക്കുന്നു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഞങ്ങൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽനിന്നു വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു .ഉമ്മയുടെയും ഉമ്മുമ്മയുടെയും.ഒടക്ക് തീർന്നത് കൊണ്ട് ഉമ്മുമ്മ വീട്ടിൽ കുറച്ചു ദിവസം നില്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.ഒരു മാസം ഫുൾ റസ്റ്റ് വേണം എന്നണ് ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം. എന്നാൽ വീട്ടിൽ വന്നത് മുതൽ ഉമ്മിയുടെ മുഖത്തിനു ഒരു തെളിച്ച കുറവ് പോലെ . എനിക്കേതായാലും എണീച്ചു നടക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ റൂമിൽ തന്നെയാണ്.വലത്തേ കൈക്കും ഇടത്തെ കാലിനും പ്ലാസ്റ്റർ ആയതിനാൽ ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ പെട്ടു .രാത്രി എന്റെ കു‌ടെ കിടക്കുന്നത് ഉമ്മിയാണ്.പക്ഷെ എന്തുകാര്യം ഞാൻ കട്ടലിലും ഉമ്മി നിലത്തുമാണ് കിടക്കുന്നത്.രാത്രി എനിക്കെന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യം വന്നാലോ എന്ന് പേടിച്ചട്ട പാവം എന്റെ കൂടെ കിടക്കുന്നെ .ഉമ്മിയുടെ ചിലസമയത്തെ മാതൃസ്നേഹം കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ശെരിക്കും സങ്കടം തോന്നാറുണ്ട്.ഈ ഉമ്മിയെ ആണല്ലോ റബ്ബേ ഞാൻ കാമത്തിലൂടെ കണ്ടേ. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് വന്നതിന്റെ രണ്ടാം നാൾ ഞാൻ റൂമിൽ കിടക്കുവാണ് കുഞ്ഞ റൂമിലേക്ക് വന്നു . കുഞ്ഞ "" കുറവിണ്ട കുട്ടാ. എന്റടുത്തു ഇരുന്നു എന്റെ തല തലോടികൊണ്ടാണ് ചോയ്ച്ചത്.മുഖം കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാ നല്ല സങ്കടമുണ്ട്. ഞാൻ "" ഇപ്പൊ കുഴപോന്നുല്ലാ എന്റെ കുഞ്ഞാസെ നല്ല വേദന കൈക്കും കാലിനും. കുഞ്ഞ "" വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോ വേറെന്തെങ്കിലും ആലോചിച്ചു ഓടിച്ചാൽ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കും. ഞാൻ """ മ്മ്മ്, കുഞ്ഞ ""