Chapter Title : ഭീവി മനസിൽ 9 [നാസിം]

അറിയരുത് ഞാൻ നിന്റെ കാലു പിടിക്കാം. ഞാൻ,,, പിന്നെ അങ്ങനെ പറയാൻ പറ്റിയ കാര്യം അല്ലല്ലോ ഇതു. എന്നാലും നിനക്ക് ഇത്രക്ക് മുട്ടിയിരിക്കരുന്നോ. അവൾ.. ടാ പ്ലീസ് ഞാൻ,,, എന്റെ അനിയത്തിയെ എങ്ങനെ അങ്ങോടു വിടും എന്നാ ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നേ.

അവൾ,,, ടാ പ്ലീസ് അങ്ങനെ ആരോടും പറയല്ലേ. ഞാൻ,,, ഇല്ല ഇതെപ്പോ തുടങ്ങി. നിങ്ങൾ. അവൾ അത് ഞാൻ,,, പറ അവൾ,,, 10ത്തിൽ ഞാൻ,,, കൊള്ളാം എങ്കി നിങ്ങക്ക് തന്നെ അങ്ങോടു കെട്ടിക്കൂടെ വെറുതെ എന്തിനാ എന്റെ അനിയത്തിയെ ഇതിലേക്കു വലിച്ചു ഇടുന്നെ. അവൾ,,, ടാ അങ്ങനെ പറ്റൂല. പ്ലീസ് ആരോടും പറയല്ലേ ഞാൻ എന്ത്‌ വേണമെങ്കിലും ചെയ്യാം. ഞാൻ,,,, എന്ത്‌ വേണമെങ്കിലും ചെയ്യോ. അവൾ,,, നീ എന്താ ഉദേശിച്ചേ. ഞാൻ,,, എന്തായാലും. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഞാൻ,,, പിന്നെ ഇതു നിന്റെ ഇക്ക അറിയണ്ട തത്കാലം ഓക്കേ എങ്കി ഞാൻ ആരോടും പറയുല. അവൾ,,, താങ്ക്സ് ടാ. ഞാൻ,,,, മ്മ്മ് ശെരി. ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത്. അടിപൊളി പീസാണ് വേണേമെങ്കിൽ ഒന്നു പൂശാ ബട്ട്‌ വേണ്ട. ഇനിയെനിക്ക് എന്റെ ഉമ്മി മാത്രം മതി. ഉച്ചവരെ അവിടെ പോസ്റ്റായി കുറച്ചു കയിഞ്ഞു കാശും കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായി ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ പോയി സാധനങ്ങൾ എല്ലാം ഏർപ്പാട് ആക്കി കുട്ടത്തിൽ ഡ്രിങ്സും അല്ലെങ്കി അവന്മാർ എന്നെ കൊല്ലും. തിരികെ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോ തന്നെ നാലു മണിയായി. വീടിന്റെ ഗേറ്റ് തുറന്നപ്പോ തന്നെ കാറുകളുടെ ബഹളം. ഞാൻ,,,, പണ്ടാരം എല്ലാം എത്തിയിട്ടുണ്ട്. വാപ്പി,,,, നീ എന്താ പിറുപിറുകുന്നേ. ഞാൻ,,, ഒന്നുല്ലേ.... വണ്ടി വീട്ടിലേക്കു ഒതുക്കി ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി. ഹാളിൽ തന്നെ എല്ലാം ഇരിപ്പുണ്ട്. നിൻസിടെ മുഖം കടന്നൽ കുത്തിയ പോലുണ്ട് എന്റെയും. എന്തെങ്കിലും തപ്പൽ എങ്കിലും നടക്കും എന്നു വിചാരിച്ചതാ. മുഞ്ചസ്സ്യ ആയല്ലോ റബ്ബേ.