Chapter Title : ബിബിനയുടെ മദനോത്സവ രാവ് [Smitha]

സുന്ദരമായ ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ പിളർന്നു. ബിബിനയെ നോക്കി അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവന്റെ മേലുള്ള അവളുടെ പിടി അയഞ്ഞു. അവന്റെ പാദങ്ങൾക്ക് മേലുള്ള അവളുടെ കാലുകൾ അകന്നു. അവനയെയും കൊണ്ട് അവൾ കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. ബിബിനയുടെ ചുണ്ടുകൾ അവന്റെ ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ കോശത്തെയും ചുംബിച്ചുണർത്തി. അവന്റെ നഗ്നത മുഴുവൻ അവൾ നക്കിത്തുടച്ചു. കാമത്തിന്റെയും കഞ്ചാവിന്റെയും ലഹരിയിൽ അവൻ അവളുടെ മുമ്പിൽ കളിപ്പാട്ടത്തെപ്പോലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വഴങ്ങി. അപ്പോൾ കാതങ്ങൾക്കകളെ വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം കെട്ടിയാടാൻ കണ്ണൻ പെരുവണ്ണാൻ കുലപരദേവതയുടെ ഉപസ്ഥാനത്ത് ചിത്രപീഠത്തിൽ അസ്‌തംഗത വഴക്കം നോറ്റിരുന്നു. മുഹൂർത്തം അരുളപ്പാടായി വരണം ചമയത്തിന് ഒരുങ്ങാൻ. ആ സമയം വടക്ക് ആഞ്ഞിലിയും തെക്ക് പുളിമരവും പടിഞ്ഞാറ് മാറി ഏഴിലംപാലയും പടയാളികളെപ്പോലെ കാവൽ നിന്നിരുന്ന തറവാട്ടു വീട്ടിൽ ബിബിനയുടെ സ്വർണ്ണം മണക്കുന്ന കന്യാദേഹത്ത് സാജുമോൻ എന്ന പുരോഹിത്യപദവി മോഹിച്ചു നടന്ന കൗമാരക്കാരൻ ചുണ്ടുകൾകൊണ്ടും നാവുകൾ കൊണ്ടും ആദ്യപ്രണയകാമത്തിന്റെ നിഗൂഢലിപികലെഴുതുകയായിരുന്നു. "ഇപ്പോൾ നിന്റെ നാവ് എവിടെ?" "ചേച്ചിയുടെ കവിളിൽ." "ഇപ്പോൾ നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ എവിടെ?" "ചേച്ചിയുടെ മുലകളിൽ," "സുഖമുണ്ടോ?" "ഒരുപാട്," "അമർത്തി ഉമ്മവെക്ക്," "വേദനക്കില്ലേ?" "വേദനിക്കും. മുലകളിൽ ആണിന്റെ ചുണ്ടുകൾ തരുന്ന വേദന മധുരമായി മാറും," "വേദന മധുരമായി മാറുമോ?” “"അതെ..ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റെ കൊമ്പിൽ പിടിച്ച് ഞെക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് വേദനിക്കുന്നോ?" "അൽപ്പം. ചേച്ചി കണ്ടമാനം പിടിച്ചു ഞെക്കുവല്ലേ!" "ഇപ്പോഴോ?" "ഇപ്പം നല്ല സുഖം," "കാരണം?" "കാരണം ഇപ്പം ചേച്ചി അത് മേലേക്കും താഴേക്കും പിടിച്ച് അടിക്കുവല്ലേ," ദൂരെ ചിത്രപീഠത്തിൽ കണ്ണൻ പെരുവണ്ണാൻ ധ്യാനം വിട്ടുണരാൻ കാത്തിരുന്നു. ചെണ്ടയും ചേർമംഗലവും ഇലത്താളവും ചീനിക്കുഴലുമായി വാദ്യസംഘം