Chapter Title : ബിബിനയുടെ മദനോത്സവ രാവ് [Smitha]

അവൾ ഞെട്ടിയുണർന്നു. "എന്താ?" അവൾ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു. "എന്തോ ഓർത്തു അല്ലെ?" അവൾ പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "ഇപ്പോൾ ഇവിടെ വന്ന ആ കുട്ടി...ആരാ അത് അവറാൻ ചേട്ടാ?" "എന്റെ മോൻ...സാജൻ..." "സാജൻ?" "അതെ...എട്ട് വയസ്സേ ഉള്ളൂ. പക്ഷെ പറഞ്ഞിട്ടെന്നാ! വാ നെറച്ചും വല്ല്യ വർത്തനമാ. അവന്റെ പൂതിയെന്നതാന്നറിയാമോ? അച്ചം പട്ടത്തിന് പഠിക്കാൻ. നടന്നതാ! എന്റെ കൊക്കിന് ജീവനൊണ്ടേ സമ്മതിക്കുവേല ഞാൻ! ആങ്ഹാ!" ബിബിനയ്ക്ക് തൊണ്ട വരളുന്നത് പോലെ തോന്നി. ജനാലയ്ക്ക് പുറത്ത് മാലാഖ പ്രത്യക്ഷമാവുന്നുണ്ടോ? ഈശോയുടെ ഉടുപ്പുമായി ഏതെങ്കിലും കെരൂബ് ഒരു തരുണ ദേഹത്തെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടോ? "എന്തിനാ അവറാൻ ചേട്ടാ മോനിപ്പം വന്നേ?" അവറാന്റെ മുഖത്ത് ലജ്ജ നിറഞ്ഞു. "ഏഹ്? അവറാൻ ചേട്ടൻ നാണിക്കുന്നോ! ഇത് കൊള്ളാല്ലോ! എന്താ ചേട്ടാ, എന്താണേലും പറയൂന്നേ," "അത് സാറേ! പള്ളിപെരുന്നാള് നടക്കുവല്ലേ. എന്റെ പെമ്പ്രന്നോത്തി സാജന്റെ 'അമ്മ ഒരു കഴുന്ന് നേർന്നാരുന്നേ. അത് ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ വന്നതാ!" "എന്താ നേർച്ചയ്ക്ക് കാരണം?" വീണ്ടും അയാളുടെ മുഖം ലജ്ജയാൽ കുതിർന്നു. "ശ്യേ! ചേട്ടനെന്തിനാന്നെ ഇങ്ങനെ പിള്ളേരെപ്പോലെ നാണിക്കുന്നെ! പറയുന്നേ!" "അതേ സാറേ..." അയാൾ പുറത്തേക്ക് ഒന്ന് രണ്ടു പ്രാവശ്യം നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു. "സാജന്റെ അമ്മയ്ക്ക് എന്നെ ഫയങ്കര സംശയവാ...ഞാനേതെലും പെണ്ണിന്റെ വലേൽ വീഴാതിരിക്കാൻ...അതിനാ ഈ നേർച്ചയൊക്കെ..." "ആർക്കാ നേർന്നിരിക്കുന്നെ?" "ഗീവർഗ്ഗീസ് പുണ്യാളന്! അറീത്തില്ലേ? പാമ്പിന്റെ ഉപദ്രവങ്ങളീന്നു രക്ഷിക്കുന്ന പുണ്യാളൻ!" ബിബിനയുടെ ദേഹത്തുകൂടി ഒരു പെരുപ്പുയർന്നു. മണിയാണികളും ഈഴവരും പുലയരും ബഹുഭൂരിപക്ഷമുള്ള പാടിയോട്ടു മലയിൽ ക്രിസ്താനികൾ അധികമുണ്ടായിരുന്നില്ല. സാജുമോന്റെ കുടുംബം മാത്രമായിരുന്നു. അവന്റെ മരണത്തോടെ അവന്റെ അമ്മ റോസമ്മ അവിടം വിട്ടു ചെമ്പന്തൊട്ടിയ്ക്ക്, ആങ്ങളമാരുടെയിടത്തേക്ക് പോയി. പോകാൻ നേരം യൂണിവാഴ്സിറ്റിയിലേക്ക് പോകാൻ ബസ് കാത്തിരുന്ന തന്നെ കണ്ടു. അവർ കരഞ്ഞു. താനും. "മോള് വിഷമിക്കണ്ട," അവർ അന്ന് പറഞ്ഞു. "ഞാൻ പുണ്യാളന് നേർന്നിട്ടുണ്ട്...ഗീവർഗ്ഗീസ് പുണ്യാളനോട് നേർന്നാൽ അച്ചട്ടാ ഫലിക്കും!" പോകാൻ നേരം അവറാൻ യാത്ര പറഞ്ഞുവെങ്കിലും ബിബിന കേട്ടില്ല. മനസ്സിൽ വയനാട്ടുകുലവന്റെ തെയ്യക്കോലവും കുതിരപ്പുറത്ത് നിന്ന് കുന്തവുമായി പാമ്പിന്റെ രൂപത്തിലുള്ള സാത്താനെ എതിരിടുന്ന ഗീവർഗ്ഗീസ് പുണ്യാളനും അവളുടെ കണ്പോളകൾക്കകത്തെ ഇരുട്ടിൽ സൂര്യപ്രകാശമുള്ള ബിംബങ്ങളായി ഇടകലർന്നു. അപ്പോൾ