Chapter Title : ബിബിനയുടെ മദനോത്സവ രാവ് [Smitha]

ഒരു നിമിഷം അയാൾ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞ്, മുഖം വിളറി വെളുത്ത്, ദേഹം മൃതസമാനമായി... "ഏഹ്! എന്നാ പറ്റി? അനക്കവില്ലല്ലോ! ഇനി വല്ല ചുഴലി ദെണ്ണം വല്ലതുവാരിക്കുവോ?" അയാൾ വീണ്ടും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. "എന്നാ ദെണ്ണവായാലും എനിക്കെന്നാ? കാര്യം നടന്നാൽപ്പോരേ?" അയാളുടെ അരക്കെട്ട് വീണ്ടും അവളുടെ അരക്കെട്ടിനോടമർന്നു. പക്ഷെ അതിരുവിട്ട ആസക്തി അവളിലേക്ക് തറഞ്ഞു കയറ്റുന്നതിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന സാംസൺ പിമ്പിൽ ഒരാൾ നിൽക്കുന്നതോ അയാൾ തന്റെ നെഞ്ചിന്റെ വശത്തേക്ക് കാലുയർത്തുന്നതോ അറിഞ്ഞില്ല. അറിഞ്ഞത് ചവിട്ടേറ്റ് അപ്പുറത്തേക്ക് മറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാണ്. മൂക്കടച്ചാണ്‌ വീണത്. മൂക്ക് ചതഞ്ഞ് പരന്നതുപോലെ സാംസണ്‌ തോന്നി. വേദനയുടെ അസഹ്യതയിൽ അയാൾ മുരണ്ടു. പിന്നെ അത് നിലവിളിയായി. അടഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കി. "അവറാൻ...!!" വേദനയ്ക്കിടയിൽ അയാൾ മന്ത്രിച്ചു. "എന്താടാ?" അവറാൻ അയാളുടെ നേരെ അടുത്തു. പെട്ടെന്ന് ബിബിനയെ ഓർത്ത് അയാൾ അവളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. അവൾ അപ്പോഴും അനക്കമറ്റ് കിടക്കുകയാണ്. "നീ എന്നതാടാ പട്ടീ സാറിനെ ചെയ്തേ? മയക്ക് മരുന്ന് കൊടുത്തോ?" ബിബിനയുടെ നാഡിയിൽ അമർത്തി അവറാൻ ചോദിച്ചു. "ഞാനൊന്നും ചെയ്തില്ല..." ദയനീയമായ സ്വരത്തിൽ സാംസൺ പറഞ്ഞു. "ഒന്നും ചെയ്തില്ല!" അവറാൻ പല്ല് ഞെരിച്ചു. "പിന്നെ ഞാൻ കണ്ടതെന്നതാ?" സാംസൺ തല കുനിച്ചു. "നോക്കി നിന്ന് ഡ്രാമ കളിക്കാതെ വേഗം പോയി ഒരു ബക്കറ്റ് വെള്ളവെടുത്തോണ്ട് വാടാ," അവറാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു. സാംസൺ അകത്തേക്ക് കയറി. അൽപ്പ സമയം കഴിഞ്ഞ് ഒരു മഗ്ഗിൽ വെള്ളവുമായി വന്നു. അവറാൻ അത് വാങ്ങി ബിബിനയുടെ ദേഹത്ത് മുഖത്ത് തളിച്ചു. വെള്ളം വീണപ്പോൾ അവളുടെ കൺപോളകൾ ചലിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു. അത് കണ്ട് സാംസൺ വേഗം പിന്തിരിഞ് പുറത്തേക്ക് തിടുക്കത്തിൽ പോയി. ബിബിനയുടെ അപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ട് അവറാന് മറ്റൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. അവൾ പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. "സാറേ...ഇതെന്നാ? എന്നാ പറ്റിയെ?" ബിബിന ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവറാൻ താങ്ങിപ്പിടിച്ചു. "അയാളെവിടെ?" അയാളുടെ കരുത്തുറ്റ കയ്യുടെ ബലത്തിൽ അകത്തേക്ക് നടക്കവേ ബിബിന ചോദിച്ചു. "അവൻ വിട്ടുപോയി സാറെ" അവളെ സോഫയിൽ ഇരുത്തികൊണ്ട്