Chapter Title : ബിബിനയുടെ മദനോത്സവ രാവ് [Smitha]

പള്ളീലെ പെരുന്നാളിന്..." "ഓഹോ! അത് കൊള്ളാല്ലോ!" ബിബിന അഭിനന്ദിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. "ആരായിട്ടാ?" "സെയിന്റ് ജോർജ്ജ്. ഗീവർഗ്ഗീസ് പുണ്യാളൻ!" "ഹേ!" സാംസൺ അവിശ്വാസത്തോടെ കോന്തുണ്ണിയെ നോക്കി. "നീയൊ? ഗീവർഗ്ഗീസ് പുണ്യാളനായിട്ടോ? ഒന്ന് പോടാ!" "അദെന്നെ! അതേ മൊയ്‌ലാളീ. ഒര് മാസവായിനി റിഹേഷ്‌സൽ നടക്ക്ന്ന്!" "എന്നാൽ കാണാൻ വരണല്ലോ? എന്നാ സ്റ്റേജില് കളിക്കുന്നെ?" ബിബിന ചോദിച്ചു. "ഹേ!" പുഞ്ചിരിയോടെ സാംസൺ ബിബിനയെ നോക്കി. "സ്റ്റേജിലും കളിക്കാൻ പറ്റുവോ? അപ്പം ആൾക്കാര് കാണില്ലേ? ഓ! കാലം പോയ ഒര് പോക്കേ!" ബിബിന അയാളുടെ വാക്കുകൾക്ക് ചെവി കൊടുക്കാതെ കോന്തുണ്ണിയെ നോക്കി. "ആട്ടെ, കോന്തുണ്ണി, ഡ്രാമേൽ യൂസ് ചെയ്യാനാണോ ഷാൾ?" "അതേന്ന്! ഈട്ത്തെ കളർ ഒന്നും ഒര് സുമാറല്ലന്ന്! നാലഞ്ചെണ്ണം ബാങ്ങീ. ഒന്നും അങ്ങ് സുമാറാക്ന്നില്ല. അപ്പ ആണ് മ്മടെ അന്ത്രുമാൻ പറയ്ണ് ങ്ങടെ മേത്ത് ഓൻ പറ്റിയ ചൊവപ്പ് കളർ ഷാൾ കണ്ടിന്ന്ന്. ഹ! മ്മടെ അന്ത്രുമാൻ. ചക്കേം മാങ്ങേ ക്കെ ബാങ്‌ന്ന അന്ത്രുമാൻ! മ്മടെ സാറാമ്മ...ഓളും കണ്ടിനി...മീൻ കാരി സാറാമ്മേ..ഓള്...തര് വാ നിങ്ങ?" സാംസൺ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. "നീ എന്നാ തരുവോന്നാടാ കോന്തുണ്ണി ചോദിക്കുന്നെ?" "ഷാൾ!" കോന്തുണ്ണി സ്വരം അൽപ്പം കടുപ്പിച്ചു. "അപ്പ ഈ നേരം വരെ നമ്മ പറഞ്ഞ ഒന്നും ഇങ്ങ കേട്ടില്ലേന്ന്?" "ഓക്കേ..ഓക്കേ..." ചിരിനിർത്താതെ സാംസൺ സമ്മതിച്ചു. "ഷാൾ എന്ന് പറഞ്ഞത് നന്നായി. അല്ലേൽ ഇത്രേം സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണിനോട് തരുവോ എന്നൊക്കെ ചോദിക്കുന്ന കേട്ടാൽ പാവം എന്നെപ്പോലെയുള്ളോര്, നിഷ്ക്കളങ്ക മനുഷ്യര് എന്ത് വിചാരിക്കും..." കോന്തുണ്ണി വെറുപ്പോടെ അയാളിൽ നിന്ന് മുഖം മാറ്റി. "അവൻ ചോദിച്ചത്