Chapter Title : ബിയൊണ്ട് ബൗണ്ടറി [Eliyo Jordy]

കൊണ്ട് ചുവന്നു. ആ വസ്ത്രവും ഇട്ട് കാറിൽ കയറാൻ തോന്നിയ നിമിഷത്തെ ശപിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ മനസില്ലാ മനസോടെ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി

ഉയർന്ന ശരീരവും വെളുത്ത നിറവും വിരിഞ്ഞ നിതംബവും കനത്ത തുടകളുമായി അവൾ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നത് പുറത്തുനിന്നുള്ളവരുടെ കണ്ണുകളെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.

ലജ്ജ കാരണം  ചൂളിപ്പോവുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവൾ. തൻ്റെ മാറിലുള്ള പരിമിതമായ കോട്ടൺ ഷാൾ കൊണ്ട് പരമാവധി മറച്ചുപിടിച്ച് അവൾ ഒതുങ്ങി നിന്നു. എങ്കിലും ഹാഫ് സ്ലീവ് മാത്രമുള്ള അവളുടെ മക്‌സിക്കുള്ളിൽ നിന്നും കൊഴുത്ത കൈകളുടെ വടിവ് മറക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല...

കബീറാവട്ടെ അത് ശ്രദ്ദിച്ചെങ്കിലും മറ്റൊന്നും പറയാൻ ആവാത്ത സാഹചര്യം ആയതിനാൽ മിണ്ടാതെ നിന്നു..

ഒടുവിൽ നാട്ടുകാരുടെ കൂട്ടായ ശ്രമത്തിൽ കാറ് ഓവുചാലിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്തു. കബീർ എല്ലാവർക്കും നന്ദി പറഞ്ഞു. സുഹ്റ വേഗം കാറിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു. കബീർ പതിയെ വണ്ടിയെടുത്ത് അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. വഴിയിലുടനീളം സുഹ്റ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ മുഖത്ത് നാണവും ദേഷ്യവും കലർന്ന ഒരു ഭാവമായിരുന്നു. കബീറിനാണെങ്കിൽ തൻ്റെ ധൃതിയും സംഭവിച്ച അബദ്ധവും ഓർത്ത് കുറ്റബോധം തോന്നി.

"നാട്ടുകാർ മൊത്തം നോക്കി ദഹിപ്പിച്ചു ലെ...!!!" അവൻ മൗനത്തിന് വിരാമമിടാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു

" എന്നെക്കൊണ്ട് ഒന്നും പറയിപ്പിക്കണ്ട ട്ടോ.... മര്യാദക്കുള്ള ഡ്രസ്സ് ഇടാൻ പോലും എന്നെ സമ്മതിക്കാണ്ട് "

"അത് സാരമില്ലഡീ.... നമ്മളെ അറിയുന്ന ആളൊന്നുമല്ലല്ലോ " അവൻ അവളെ കൂളാക്കാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു ...

"അയ്യേ... അലോജിക്കുന്തോറും എനിക്ക് നാണക്കേട് തോന്നുന്നു..." അവളെ ജാള്യത അവന് മനസ്സിലായി...

"അത്ര ബോറൊന്നും ആയിരുന്നില്ല നിൻറെ ഡ്രസ്സ് .. എനിക്കത്ര നാണക്കേടായിട്ട് തോന്നിയിട്ടില്ല "

"നിങ്ങൾക്കെന്താ എന്നയല്ലേ കണ്ടത് ... എനിക്കല്ലേ നാണം തോന്നുക "

"ആഹാ...ഹ്... നിന്നെ പുറത്തുനിന്ന് ഒരാൾ നോക്കിയാൽ പിന്നെ എനിക്കല്ലാതെ പിന്നെ ആർക്കാ " കബീർ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞു

അവളൊന്ന് ഇരുത്തി മൂളി...

സുഹ്‌റയേയും വീട്ടിലാക്കി കബീർ പെട്ടന്ന് ടൗണിലേക്ക് പോയി.

രാത്രി പത്ത് മണി കഴിഞ്ഞിട്ടും അവൻ്റെ വരവ് കാണാത്തതിനാൽ സുഹ്റ ഫോണെടുത്ത് ഡയൽ ചെയ്തു .

" എവിടെ