Chapter Title : 🏘️ബോസ്റ്റൻ ബംഗ്ലാവ് 17 [Gladiator]

അവൻ പറഞ്ഞു.

“ഇല്ല.. നീ നുണ പറയുവാ….”ഡയാന കട്ടിലിൽ നിന്നും നിലത്തേക്ക് ചാടിയിറങ്ങി പുറത്തേക്കുള്ള വാതിൽ വലിച്ചു തുറന്നു. വാതിൽ തുറന്നപ്പോ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ ഞെട്ടിച്ചു. അവൾ വായ പൊളിച്ചു നിന്നു.

നാലടി പൊക്കത്തിൽ മരുഭൂമി പോലെ മഞ്ഞ് നീണ്ടു കിടക്കുന്നു. നോക്കെത്താദൂരത്തോളം മഞ്ഞ്. ഡാനിയേൽ പറഞ്ഞത് പോലെ ഒരു മനുഷ്യക്കുഞ്ഞിനെയോ, റോഡോ ഒന്നും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. ആകാശത്തു നിന്നും മഞ്ഞ് നിലത്തേക്ക് വീണുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു, ഒപ്പം ശക്തമായ കാറ്റും. ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും കാണാനും പാടായിരുന്നു.ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി മഞ്ഞ് കണ്ട ഡയാനയ്ക്ക് സന്തോഷം ആണോ സങ്കടം ആണോ പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ടത് എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.

ഡാനിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന താനും ഡാനിയും എങ്ങനെ ഇതുപോലെ മഞ്ഞിന് നടുവിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട ഈ വീട്ടിൽ എത്തിയെന്നു എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും അവൾക്ക് പിടിത്തം കിട്ടിയില്ല.

ഡാനിയേൽ ഈ കാര്യത്തിൽ നിരപരാധിയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ശ്വാസം അകത്തേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റിയ ശേഷം ഡയാന ഉടുത്തിരുന്ന സാരിയുടെ മുന്താണി ഇടുപ്പിലേക്ക് ചുറ്റിക്കെട്ടി ആ വാതിൽ കൊട്ടിയടച്ചു പുറത്തെ മഞ്ഞിലൂടെ എങ്ങോട്ടേക്കൊ നടന്നു. ബംഗ്ലാവിൽ കയറാൻ നേരം ചെരുപ്പ് ഊരി ഇടാത്തത് നന്നായി എന്നവൾക്ക് തോന്നി.

പ്രിൻസിപ്പൽ കതക് അടച്ചു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയത് കണ്ടു ഡാനിക്ക് പ്രേത്യേകിച്ചു ഒന്നും തോന്നിയില്ല. കാരണം ഇതിന്റെ അവസാനം എവിടെയായിരിക്കും എന്ന് അവന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. സാത്താനും കത്രീനയും ചേർന്ന് തങ്ങളെ ഇവിടെ കൊണ്ട് ആക്കിയെങ്കിൽ ഇനി അവർക്കേ ഇവിടെ നിന്നും തങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയുള്ളു എന്ന് അവന് ബോധ്യമായിരുന്നു.

കൃത്യം 15 മിനിറ്റുകൾക്ക് ശേഷം.വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്നുകൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന ശരീരവുമായി ഡയാന ആ