Chapter Title : ബ്രഹ്മഭോഗം 2 [Master]

പോലെ പരന്നു കാലിയായിക്കിടക്കുന്ന വയര്‍. രണ്ടു വശങ്ങളിലും മടക്കുകളുടെ ബഹളം. ഒരു കൈലിയാണ് പൊക്കിളിനു താഴ്ഭാഗം മറയ്ക്കാനുള്ള ദൌത്യം ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നത്. പൊക്കിളില്‍ നിന്നും ഏതാണ്ട് ഒരു ചാണ്‍ താഴെയാണ് കൈലിയുടെ ബന്ധനയിടം. ബര്‍മുഡയുടെ ഉള്ളില്‍, ഷഡ്ഡിക്കും ഉള്ളില്‍ നല്ല നീരൊഴുക്ക് നടക്കുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. മലര്‍ന്ന കീഴ്ചുണ്ട് നാവുനീട്ടി നക്കിക്കൊണ്ട്‌ എന്നെ കോപത്തോടെ നോക്കി നിന്നിരുന്ന അവളോട്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു:

“ഞാന്‍ വിഷ്ണു; ആറ്റൂര്‍ മനേന്നാ”

ആ മുഖഭാവം മാറിയ മാറ്റം ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെയായിരുന്നു. കിഴക്കന്‍ കാറ്റിന്റെ ശക്തിയില്‍ വാനം നിറഞ്ഞു പടര്‍ന്നിരുന്ന കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ ഒറ്റയടിക്ക് അപ്രത്യക്ഷമായ പോലെ.

“യ്യോ ആറ്റൂ മനേന്നോ? വാമനന്‍ അങ്ങുന്നിന്റെ?” അവള്‍ ദേഹമാകെ എന്തോ കത്തിപ്പടര്‍ന്ന ഭവാത്തോടെ, ഉടന്‍ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു കഷണങ്ങളായി ചിതറിയേക്കുമെന്ന മട്ടില്‍ ചോദിച്ചു.

“മോനാ, വിഷ്ണു”

“ഈശ്വരാ..യ്യോ..എന്താ കുഞ്ഞേ..ശ്ശൊ..കേറി വാ” വിഭ്രമം ബാധിച്ചവളെപ്പോലെ അവള്‍ പിച്ചും പേയും പോലെ പറഞ്ഞു. അവള്‍ ചിരിക്കുന്നും പരിഭ്രമിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. വാമനന്‍ നമ്പൂതിരിയുടെ പേരിന്റെ പ്രഭാവം ഞാന്‍ നേരില്‍ ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി കണ്ടു.

“ആരാ മാധവീ അത്” ഉള്ളില്‍ നിന്നും ആദ്യം കേട്ട ദുര്‍ബല പുരുഷശബ്ദം. പൊടുന്നനെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് കോപം ഇരച്ചുകയറി എങ്കിലും ഞാനുള്ളത് കാരണമാകാം, സ്വരം മൃദുവാക്കി അവളിങ്ങനെ മറുപടി നല്‍കി:

“ആറ്റൂ മനേന്നാ; വാമനന്‍ അങ്ങുന്നിന്റെ മോന്‍” പറഞ്ഞിട്ടവള്‍ ശൃംഗാരഭാവത്തോടെ എന്നെ നോക്കി.

ഉള്ളില്‍ നിന്നും മറുപടി ഒന്നുമുണ്ടായില്ല.

“ഇതിവിടെ തരാന്‍ അച്ഛന്‍ തന്നുവിട്ടതാ” പൊതി അവള്‍ക്ക് നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. വേഗം കൈനീട്ടി അവളതു വാങ്ങി.

“ഞാന്‍ പോവ്വാണ്” പറഞ്ഞിട്ട് ഞാന്‍ പോകാനായി തിരിഞ്ഞു.

“യ്യോ കുഞ്ഞേ ഇവിടെ വന്നിട്ട് ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളമെങ്കിലും കുടിക്കാതാന്നോ പോന്നെ..വാ ഇരിക്ക്” അവള്‍ മടിക്കുത്തിലേക്ക് പൊതി വച്ചിട്ട് എന്നെ ക്ഷണിച്ചു.

അവളെ കുറേക്കൂടി അടുത്തു നിന്ന്, കുറേക്കൂടി വിശാലമായി കാണാന്‍ എനിക്ക് മോഹമുണ്ടായിരുന്നു. സാക്ഷാല്‍ വെടിമരുന്നാണ് ഈ