Chapter Title : ചാന്ദ്നി ശ്രീധരൻ & അസ്സോസിയേറ്റ്സ് 2 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

മതിയായ്രുന്നു.!

അങ്ങനെ സ്വയംപിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ഞെളിഞ്ഞിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ചാന്ദ്നിമാഡം ലാപ്ടോപ്പ്ബാഗുമായി പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങുന്നത്...

""...മ്മ്മ്.! നേരംവെളുക്കുമ്പോളൊരു സഞ്ചിയുംതൂക്കിയങ്ങിറങ്ങും... നേരമിരുട്ടുമ്പോൾവരും... എങ്ങോട്ട് പോണോ എന്തോ..??!!"""_ ഉള്ളകൃമികൾ മൊത്തമിരുന്നു നുളയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാനിരുന്നു മുറുമുറുത്തു...

""...എടാ... അതു നീകരുതുമ്പോലൊന്നുവല്ല... ഇവിടെയൊരു എംസിപി ചാരിറ്റബിൾ ട്രസ്റ്റെന്നപേരിലൊരു ട്രസ്റ്റുണ്ട്... അവിടെത്തെ വൺഓഫ് ദ ഫിനാൻഷ്യൽ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്ററാ മാഡം... അവടേയ്ക്കുപോണതാ..!!"""_ കേട്ടതും എന്നെതിരുത്തിക്കൊണ്ട് വലിയയെന്തോ കാര്യമെന്നപോലെ സേറയിരുന്നുപറഞ്ഞു...

""...ഓ.! ഞാനങ്ങുപേടിച്ചു... ഇവളൊക്കെയിനി ഇതല്ല, മറ്റേതാന്നുപറഞ്ഞാലും എനിയ്ക്കു മൈരുതന്നെ..!!"""_ അവളു പറഞ്ഞതിനൊരു താല്പര്യോമില്ലാതെ അങ്ങനേമിരുന്നു പിറുപിറുത്തിട്ട്, ലാപ്പിലെസ്വിച്ചൊക്കെ വർക്കാവുന്നുണ്ടോന്നു കുത്തിനോക്കുന്നേരമാണ് മുരടനക്കിക്കൊണ്ട് നൂറാത്ത തലയെത്തിച്ചു നോക്കീത്...

""...ഡേയ്.! നീയൊക്കവിടെ വർക്കുചെയ്യുവാണോ അതോ കഥപറയുവാണോ..??"""_ ഇത്ത സംശയഭാവത്തിൽത്തന്നെ തിരക്കി...

""...അതുപിന്നെ നൂറാത്താ... ഇവനൊരുഡൌട്ട്... അതുപറഞ്ഞു കൊടുത്തതാ..!!"""_ ഉടനേയിടയ്ക്കുകേറി അതുപറഞ്ഞശേഷം സേറ,

""...അല്ലേടാ..??"""_ എന്നൊരുറപ്പിനായെന്നോടു കണ്ണുകാണിയ്ക്കുവേം ചെയ്തു...

അതിനു ഞാനതേന്നഭാവത്തിൽ തലകുലുക്കീതും,

""...മ്മ്മ്..?? എന്താ നിന്റെഡൌട്ട്..?? അതോയിനി അവളോടുമാത്രേ ചോദിയ്ക്കുള്ളോ..??"""_ ആക്കിയഭാവത്തിൽ അവരെന്നെ തിരിച്ചിട്ടു...

""...അതുപിന്നെയിത്താ... നിങ്ങള് പെണ്ണുങ്ങൾക്കീ പിങ്കിനോടും പീച്ചിനോടുമൊക്കെ നല്ല താല്പര്യാല്ലേ..??"""_ ചോദിച്ചശേഷം ഞാനൊരു പുളിച്ചചിരിയോടെ സേറയെനോക്കീതും അവളെന്നോടു മിണ്ടാണ്ടിരീടാന്നമട്ടിൽ കണ്ണുതുറിപ്പിച്ചു...

""...നിനക്കിതെന്താടാ..?? ഇത്രേന്നേരം കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലായ്രുന്നല്ലോ..!!"""_ വീണ്ടും ആക്കിയഭാവത്തിൽ ഇത്തയതുപറയുമ്പോൾ,

""...ആവോ..?? എനിയ്ക്കറിയാമ്പാടില്ല..!!"""_ എന്നുംപറഞ്ഞ് സേറ കെറുവിച്ചെങ്കിലും അവൾടെമുഖത്തെവിടെയോ ഒരുപുഞ്ചിരി തെളിയാതിരുന്നില്ല...

ആ ചിരിയുടെ മൈലേജിൽ ബാക്കിയുള്ള ദിവസങ്ങളിലും അതുപോലെയോ അല്ലെങ്കിലതിലേറെയോ ആയി എന്തേലുമൊക്കെ കിട്ടുമെന്നുപ്രതീക്ഷിച്ചാണ് പോയതെങ്കിലും ഒരു മര്യാദയില്ലാത്ത ഊമ്പലായ്രുന്നു ഫലം.!

എന്തിന്, കണ്ണിന്റെ തരിപ്പൊന്നുമാറ്റാൻ അവളുമാരുടെ കൊഴുത്തമുലച്ചാലോ കുണ്ടിവിരിവോപോലും കണ്ടില്ലാന്നേ...

പോരാത്തതിന് രണ്ടുമൊടുക്കത്തെ പണിയും...

ആദ്യത്തെ ദിവസമൊരബദ്ധം പറ്റീതാണെന്ന് തെളിയിച്ചുകൊണ്ട് രാത്രികളിൽ ചാന്ദ്നിയും ശ്രെദ്ധയോടെ വേഷംധരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും മൂഞ്ചിപ്പോയി...

ചോക്കു മലയിലിരിയ്ക്കുന്നവന് എഴുതാനൊരുകഷ്ണം ചോക്ക് കിട്ടാത്തവസ്ഥ...