Chapter Title : ചാന്ദ്നി ശ്രീധരൻ & അസ്സോസിയേറ്റ്സ് 2 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

ഇത്തയങ്ങനെപറഞ്ഞതും ഞാൻപിന്നേം മുഖംകുനിച്ചു...

അകത്തുനടന്നത് സേറയോടു പറയാതിരുന്നതിന് നന്ദിയെന്നോണമൊന്നു ചിരിയ്ക്കണമെന്നുണ്ടായ്രുന്നെങ്കിലും അന്നേരത്തെയവസ്ഥയിൽ ചിരിച്ചാൽചിലപ്പോൾ കൊഞ്ഞനംകുത്തുമ്പോലവർക്കു തോന്നിയാലോന്നു കരുതിമാത്രം അതിനുമുതിർന്നില്ല...

...അകത്തുവെച്ചാ പെണ്ണുമ്പിളേളടേന്ന് അമ്മാതിരി തെറിയുംകേൾപ്പിച്ചിട്ട് ഇറങ്ങിനിന്ന് കൊഞ്ഞനംകുത്തുന്നോടാ നായ്ക്കുപെറന്നോനേന്നു വല്ലതും അവരുചോദിച്ചാ ഞാമ്പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമുണ്ടോ..??

""...അയ്യോ.! അപ്പോളിനിമുതൽ കണ്ണനവിടെയാണോ ഇരിയ്ക്കണേ..??"""_ സ്ലിപ്പ്ഓഫ് ദ ടങ്കെന്നപോലെ സേറയുടെ വായിൽനിന്നതുവീഴുമ്പോൾ കക്ഷിയുടെ മുഖമൊക്കെയാകെ വാടിയിരുന്നു...

""...പിന്നല്ലാതെ... ഇനിയിവൻ വർക്കുചെയ്തില്ലേൽ എനിയ്ക്കാണ് മാഡത്തിന്റേന്നു കേൾക്കാമ്പോണേ..!!"""_ പറഞ്ഞശേഷം ഞാനിരുന്നിരുന്ന ചെയറെടുത്തിട്ടുവന്ന് നൂറാത്ത അവരുടെ ചെയറിനൊപ്പമിട്ടു...

ഒന്നഡ്ജസ്റ്റുചെയ്താൽ രണ്ടുചെയറുമാ ടേബിളിലൊതുങ്ങും... അതാണവസ്ഥ.!

ശേഷം നൂറാത്തയ്ക്കൊപ്പമിരുന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ അണ്ടിപോയ അണ്ണാന്റെപോലെ മുഖവുംവലിച്ചിറക്കി ഇരിയ്ക്കുവാണ് സേറ... പാവം.!

അപ്പോഴാണ്,

""...ഇന്നുതന്നെ വൗച്ചിങ് കംപ്ളീറ്റുചെയ്തുവെയ്ക്കണം..!!"""_ എന്നുമുത്തരവിട്ട് പിശാശിറങ്ങിപ്പോയത്...

അതോടെ ലാപ്പുതുറന്നുവെച്ച് അന്നുപറഞ്ഞതുതന്നെ നൂറാത്ത വീണ്ടുമാവർത്തിച്ചപ്പോൾ കുറേനേരംകേട്ടിരുന്നെങ്കിലും ഒന്നുമെന്റെ മണ്ടയിൽക്കേറിയില്ല...

എന്റെ മുഖഭാവത്തിൽനിന്നും അതപ്പോൾത്തന്നെ പുള്ളിക്കാരിയ്ക്കു മനസ്സിലാവുകേംചെയ്തു...

""...എന്തുപറ്റിയെടാ..?? ക്ളിയറായില്ലേ..??"""_ അതവരുടനേ തിരക്കിയതും,

""...എന്റിത്താ... എന്നെക്കൊണ്ടിതൊന്നും കൂട്ടിയാക്കൂടുവെന്നു തോന്നുന്നില്ല... എനിയ്ക്കിതൊന്നും പറ്റത്തില്ലാന്നുമ്പറഞ്ഞ് ഞാനങ്ങുപോയാലോന്നു കരുതുവാ..!!"""_ ന്ന് നിസ്സഹായതയോടെ ഞാനും മറുപടികൊടുത്തു...

""...എടാ ചെക്കാ... നീയിതെന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ..?? നിർത്തിപ്പോവുവാന്നോ..?? ദേ അനാവശ്യമ്പറയരുത്..!!"""_ ചുവപ്പിൽ കറുത്തപൂക്കളുള്ള ടോപ്പിനുമാച്ചായ ചുവന്നതട്ടംവലിച്ച് തലയിലേയ്ക്കിട്ടുകൊണ്ട് ഇത്തയെന്നെ ചുഴിഞ്ഞുനോക്കി...

""...ഞാൻ കാര്യായ്ട്ടാപറഞ്ഞെ... എനിയ്ക്കിതുമനസ്സിലാക്കാനുള്ള ബുദ്ധിയൊന്നൂല്ല... എന്നുമിങ്ങനെ രാവിലേചെന്ന് മാഡത്തിന്റെ വായിലിരിയ്ക്കുന്നതു കേൾക്കാനെനിയ്ക്കു വയ്യന്നേ... അതോണ്ട് ഞാമ്പോവുവാ..!!"""_ കണ്ണുനിറച്ചുകൊണ്ട് ഞാമ്പറഞ്ഞതും അതുകണ്ട ഇത്തയുടെമുഖവും വിവർണ്ണമായി...

എന്നെയെങ്ങനെ സമാധാനിപ്പിയ്ക്കണമെന്നറിയാതെ വാക്കുകൾക്കായി പരതുന്ന, അതുകിട്ടാതെവന്നപ്പോൾ നിസ്സംഗമാകുന്ന കണ്ണുകളും വിയർപ്പിൻകണികകൾ പൂത്തുതുടങ്ങിയ ചൊടിയും മൂക്കിൻതുമ്പുമെല്ലാം ആശങ്കയോടെ എന്നെയുറ്റുനോക്കാനായി തുടങ്ങി...

""...അയ്യേ.! കണ്ണൻകരയുവാണോ..?? ഞാങ്കരുതിയെ ആള് നല്ല ബോൾഡാന്നാ... ഇതിപ്പോൾ മാഡമൊന്നു ദേഷ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ഇരുന്നുമോങ്ങാനുള്ള തന്റേടമൊക്കെയേ ഈ കള്ളക്കണ്ണനുണ്ടായ്രുന്നുള്ളോ..??"""_ ഒന്നുപുന്നരിയ്ക്കാൻ ശ്രെമിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെകവിളിലും തോളിലുമൊക്കെയിട്ട് കുത്തിക്കൊണ്ടതു പറയുമ്പോൾ ചിരിപൊട്ടി പുറത്തുവരാതിരിയ്ക്കാനായി ഞാൻ പണിപ്പെടുകയായ്രുന്നു...

""...എന്താടാ നോക്കിപ്പേടിപ്പിയ്ക്കുന്നേ..?? നീയെവിടേമ്പോവൂല... ആരുമൊന്നും വയറ്റീന്നേപഠിച്ചിട്ടൊന്നുവല്ല വരണെ... അതുകൊണ്ട് ഞാമ്പറഞ്ഞുതരും... നീയിവടിരുന്നുചെയ്യും..!!"""_ കാര്യമായിത്തന്നെ പറഞ്ഞശേഷം,

""...നീ പോയി മുഖംകഴുകിയിട്ടു വാ... ഇരുന്നുമോങ്ങീത് ആ പെണ്ണറിയണ്ട..!!"""_ എന്നുംകൂട്ടിച്ചേർത്തുകൊണ്ട് ആക്കിയൊരു ചിരിയുംചിരിച്ചു...

ഞാനുടനേ പുറത്തെ കോമൺബാത്‌റൂമിലേയ്ക്കു പോയി കയ്യുംമുഖവും കഴുകിയിറങ്ങുമ്പോൾ ഉദ്ദേശിച്ചതെന്തോ സഫലമായ സന്തോഷമായ്രുന്നെനിയ്ക്ക്...

...നൂറയെ വളയ്ക്കാനുള്ളവഴി സെന്റിമെന്റ്സാണോന്ന് ഉറപ്പിയ്ക്കാനായി ഒന്നെറിഞ്ഞുനോക്കിയതാണെങ്കിലും ആയേറ് ഇത്രപെട്ടെന്നു ലക്ഷ്യംഭേദിയ്ക്കുമെന്നു കരുതിയില്ല.!

...ഇനിയെന്തായാലും അവർക്കെന്നോടൊരു സോഫ്റ്റ്‌കോർണറുണ്ടാവും... അതിൽപ്പിടിച്ചുകേറണം...

അതിലൂടെവേണം അവൾടെ ഇളംകരിക്കുകൾടേയും വിളഞ്ഞുപഴുത്ത തേൻവരിക്കയുടേയുമെല്ലാം സ്വാദറിയാൻ.!

അങ്ങനെ വൻ പ്ലാനിങ്ങുകളുമായി തിരികെ ഓഫീസിലേയ്ക്കു കയറുമ്പോഴാണ് ഒരു സ്റ്റൂളിട്ട് കുറച്ചുമുകളിലായുള്ള റാക്കിൽനിന്നും നൂറാത്തയേതോ ഫയലുതപ്പുന്നത് കാണുന്നത്...

എന്നെക്കണ്ടതും അത്രയുംനേരം താഴെനിന്ന് സ്റ്റൂളുപിടിച്ചിട്ടുനിന്ന സേറ,

""...ദേ... നിങ്ങടെ ശിഷ്യൻവന്നല്ലോ... ഇനിയവനെക്കൊണ്ട് പിടിപ്പിച്ചാമതി... ഞാമ്പോണു... എനിയ്ക്കൊന്നു