Chapter Title : ചാറ്റൽ മഴ ?അൻസിയ?

അടിയിൽ അവന്റെ കവിൾ തടം വീർത്തിരിക്കുന്നു... കള്ളും കഞ്ചാവും തലക്ക് പിടിച്ച ഇവന്മാർ തന്നെ കൊന്നാലും മകനെ വല്ലതും കാട്ടുമോ എന്നവൾ ഭയന്നു....

"മച്ചാ അവനെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവാ...."

കണ്ണന്റെ നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി ഒരുത്തൻ പറഞ്ഞു... ശാലിനിയുടെ അടുത്ത് വന്നു നിന്ന കണ്ണൻ അടിമുടി വിറക്കാൻ തുടങ്ങി....

"എന്ന തുടങ്ങിക്കൊ "

എന്നു പറഞ്ഞു അവനെ ശാലിനിയുടെ മേലേക്ക് തള്ളി... അത് വരെ തന്നെ മുറുകെ പിടിച്ച കൈ അയയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു... അതിനോടൊപ്പം താടിക്കാരൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്ത് വിഡിയോ ഓണക്കുന്നതും... തന്റെ മേല് വന്നു വീണ കണ്ണൻ തേങ്ങി കരയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു... എന്ത് വേണമെന്ന് അറിയാതെ പകച്ചു നിന്ന ശാലിനിക്ക് എവിടുന്നോ കിട്ടിയ ധൈര്യത്തിൽ അവൻ കേൾക്കെ പതിയെ പറഞ്ഞു...

"മോൻ പേടിക്കണ്ട അമ്മയില്ലേ കൂടെ..."

"നമ്മളെ അവർ കൊല്ലും അമ്മേ... എനിക്ക് പേടിയാ..."

തേങ്ങി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് കണ്ണൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോ എവിടുന്നോ സംഭരിച്ച ധൈര്യമെല്ലാം ചോർന്നു പോകുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി....

"കണ്ണാ അവർ എന്ത് പറഞ്ഞാലും തിരിച്ചൊന്നും പറയണ്ട... നമ്മളെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല...."

"ടാ നിന്ന് മോങ്ങാതെ വേഗം കാര്യം നടത്താൻ നോക്ക് ഇല്ലങ്കിൽ ഞങ്ങൾ അങ്ങു എടുക്കും നിന്റെ സുന്ദരി തള്ളയെ...."

"കണ്ണാ കേട്ടില്ലേ അവർ പറയുന്നത് അവർ പറയുന്നത് മോൻ കേൾക്ക് അമ്മയല്ലേ പറയുന്നത്...."

കരഞ്ഞു കൊണ്ട് കണ്ണൻ അമ്മയുടെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ വെച്ചു... എന്നിട്ട് അവിടെ ഉള്ളവരെ ഒന്ന് നോക്കി അത് പോരെ എന്നർത്ഥത്തിൽ....

"ഇത് എന്തുവാ മോനെ... ഇത്രേ ഉള്ളു ഹഹഹ്ഹ..... നല്ല തണുപ്പും ചാറ്റൽ മഴയും കയറി പണ്ണി തകർക്കു കുട്ട...."

കൂട്ടത്തിലുള്ള മെലിഞ്ഞവൻ കളിയാക്കി പറഞ്ഞു..... എല്ലാം കൈ വിട്ടുപോയ അവസ്ഥയിൽ ശാലിനി നിന്ന് ഉരുകി.... തൻ്റെ മകനോടാണ് അവർ ഈ പറയുന്നത്... ദൈവമേ ഈ അവസ്‌ഥ ലോകത്തിലാർക്കും വരുത്തല്ലേ... എത്ര പിടിച്ചു നിന്നിട്ടും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങി... വീണ്ടും കൂട്ടത്തിലെ താടിക്കാരൻ അലറിയപ്പോ ശാലിനി പെട്ടന്ന് മകനെ കെട്ടിപിടിച്ചു....

"ടാ അവൾ ചാലു ആയി ട്ട..."

ആരോ പറയുന്നത് അവൾ കേട്ടെങ്കിലും കണ്ണുകൾ തുറക്കാതെ മകനെ തന്നിലേക്ക് അടിപ്പിച്ചു.... അമ്മയുടെ പെട്ടന്നുള്ള മാറ്റം കണ്ണനിൽ ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ അവന് സങ്കടം തോന്നി... അമ്മയെ കുറിച്ച് മനസ്സിൽ ഇന്നുവരെ വേണ്ടാത്ത ചിന്ത തനിക്ക് ഉണ്ടായിട്ടില്ല...