Chapter Title : ചാരുലത ടീച്ചർ 5 [Jomon]

പറഞ്ഞു മനസിലാകുമെന്ന്…..

അവളുടെ കൈകളിലൊരു വിറയൽ കൊണ്ടതും ഞാൻ മെല്ലെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി

”സാരമില്ല…എനിക്ക് മനസിലാവും…..നീ പഠിപ്പിക്കുന്ന എത്രയോ സ്റ്റുഡന്റസിൽ ഒരാൾ മാത്രമാണ് ഞാനെന്നു…എന്നെക്കാൾ ഒരുപാട് ശ്രദ്ധിക്കാനും ഉത്തരവാദിത്തവുമുള്ളത് നിനക്കാണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലാവാഞ്ഞിട്ടല്ല…..പക്ഷെ ഇപ്പൊ ഒരു ആശ്വാസമുണ്ട്…ആദ്യമായി തോന്നിയ ഇഷ്ടം തുറന്നു പറയാനുള്ള ധൈര്യം ഞാൻ കാണിച്ചല്ലോ……അത് മതി എനിക്ക്…സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല അതിനുള്ള ധൈര്യം എനിക്ക് ഉണ്ടാവുമോയെന്ന്…“

അവളുടെ കൈകളെ സ്വാതന്ത്ര്യമാക്കികൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു….തികട്ടി വരുന്ന വിഷമത്തെ പിടിച്ചു കെട്ടാൻ ഞാനൊരല്പം വിഷമിച്ചു….

”ഞാൻ…ഞാനെന്നാ പോവട്ടെ…പേടിക്കണ്ട കെട്ടോ ടീച്ചറെ…ഇതുപോലെയിനി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു ഞാനിനി ശല്യം ചെയ്യാൻ പിറകെ വരുകേല…“

അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു…പക്ഷെ അത് പാളിപോയെന്ന് മനസിലായതും പിന്നവൾക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ ഞാൻ ഏണി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു…..പെട്ടന്ന് തന്നെ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങണം…അവളുടെ കണ്ണിൽ പെടാത്ത ഒരിടത്തു മാറിനിന്നു ഉള്ളിലെ വിഷമങ്ങൾ മുഴുവനും കരഞ്ഞു തീർക്കണം….അതായിരുന്നു ലക്ഷ്യം…അല്ലാതെയെനിക്ക് സമാധാനമായി മുൻപോട്ട് പോകാൻ സാധിക്കില്ല….ഞാനുമൊരു മനുഷ്യനല്ലേ……

പെട്ടെന്നാണ് എന്റെ കയ്യിലൊരു പിടി വീണത്……ചാരുവാണ്….എനിക്കറിയാം ഞങ്ങൾ നാളെയും കാണേണ്ടവർ ആണ്…ഒരു ടീച്ചർ എന്ന നിലയിൽ അവൾക്ക് ഒരുപാട് ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഉണ്ട്…ഇപ്പൊ തന്നെയുള്ള ഈ പിടി അവൾക്ക് എന്നോട് പറയാൻ ഉള്ള കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാണ്…ഉപദേശങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാണ്…….ഏതായാലും നനഞു…ഇനിയിപ്പോ ഇവളുടെ മുൻപിൽ നിന്ന് തന്നെ കരയാനാണ് ദൈവം മനസ്സിൽ കണ്ടിരിക്കുന്നതെങ്കിൽ അങ്ങനെ തന്നെ നടക്കട്ടെ………

നിർവികാരമായൊരു ചിരിയോടെ ഞാനവളെ നോക്കി

പക്ഷെ എനിക്കു മുൻപേ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പെയ്തൊഴിയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു….

“ഏഹ്…എന്താ ചാരു ഇത്…നീയെന്തിനാ കരയുന്നെ….!!

അവളുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കണ്ടു നിൽക്കാനുള്ള മനസ്സില്ലാത്ത വേഗന്നവളോട് ചോദിച്ചു…..ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന കണ്ണുനീർ തുടച്ചു കൊടുക്കണമെന്നുണ്ട് പക്ഷെ ഇനിയും എങ്ങനെയാ ഓരോന്ന് കാണിച്ചവളെ ശല്യം ചെയ്യുന്നത്…..അവൾക്ക് എന്നോട് ചെറിയൊരു ദേഷ്യമുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം…അത് മാറി വെറുപ്പായി കാണുവാൻ തീരെ ആഗ്രഹമില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ്………….

ഒന്നും പറയാനാവാതെ തിരിഞ്ഞു നടക്കാനാണ് എനിക്ക് വീണ്ടും തോന്നിയത്…അല്ലെങ്കിലവളുടെ കണ്ണുനീരിനു മുൻപിലെനിക്ക് ചിലപ്പോ പിടിച്ചു നിൽക്കാനായെന്ന് വരില്ല…..പക്ഷെ പിറകിൽ നിന്നൊരു കാലനക്കം കേട്ടതും ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി….

കൊടുങ്കാറ്റുപോലെയാണവളെന്നെ വന്നു പൊതിഞ്ഞത്..... ഒരുനിമിഷം എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് പോലും മനസിലാവാതെ ഞാനങ്ങനയേ നിന്നുപോയി....