Chapter Title : ചാരുലത ടീച്ചർ 5 [Jomon]

ഭാവം കണ്ടിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നവളെന്നെ നോകിയൊന്ന് ചിരിച്ചു….ഇത്ര ഭംഗിയുള്ള ചിരി….അതും എനിക്ക് വേണ്ടി….ഞാനങ്ങു ഇല്ലാണ്ടായ നിമിഷം എന്നൊക്കെ പറയുന്നൊരു സുഖം….

“നീയെന്തിനാടാ എന്നെയിങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ……ശെടാ….”

അതും പറഞ്ഞവളതേ ചിരിയോടെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി…പിറകെ ഞാനും…

“പേടിയൊന്നുമല്ല…ചെറിയൊരു ഭയം…”

അവൾക്കൊപ്പം നടന്നെത്തികൊണ്ടു ഞാൻ പറഞ്ഞു…ഇപ്പോ തോളോട് തോൾ തട്ടിയെന്ന വിധത്തിലാണ് ഞങ്ങളുടെ നടപ്പ്…..ബസ്സിറങ്ങി നടന്ന വേഗത്തിലല്ല അവളുടെ നടപ്പ്…പതിയെ ഓരോ സ്റ്റെപ്പും അളന്നു മുറിച്ചുള്ളയൊരു പോക്ക്…ഞാൻ ആകട്ടെ ഈ റോഡ് ഒരിക്കലും തീരല്ലേയെന്ന പ്രാർത്ഥനയിലും…

“എന്നിട്ടന്ന് നീ കോളേജിൽ വന്നപ്പോളീ ഭയവും പേടിയുമൊന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ…?

പെട്ടെന്നെന്തോ ഓർത്തത് പോലവൾ ചോദിച്ചു….പെട്ടു…അന്നത്തെ പ്രൊപോസലിലേക്കാണ് അവളുടെ സംസാരം പോകുന്നത്…എവിടുന്നോ കിട്ടിയ ധൈര്യത്തിലാണ് ഇഷ്ടം തുറന്നു പറഞ്ഞതെന്ന് എനിക്ക് മാത്രമല്ലെ അറിയൂ…..

”അത് സത്യം പറയാൻ പേടിക്കേണ്ട കാര്യം ഇല്ലല്ലോ….“

ശബ്ദത്തിനൽപ്പം കനം കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു…പക്ഷെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാനൊരു മടി….

മറുപടി കൊടുത്തിട്ടും മറുചോദ്യം ഒന്നുമില്ല…ഒളികണ്ണിട്ടവളെ നോക്കിയപ്പോ പുള്ളിക്കാരിയെന്തോ വലിയ ചിന്തയിലാണ്….കാര്യമായിട്ടെന്തോ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നുണ്ട്…തൂങ്ങി കിടന്ന ബാഗിന്റെ വള്ളിയിൽ വിരലുകൾ തെരുപിടിച്ചു കൊണ്ടാണ് നടപ്പും ആലോചനയും….

”ചാരു….“

പെട്ടന്ന് ഞാനവളുടെ മുൻപിലേക്ക് കയറി നിന്നുകൊണ്ട് വിളിച്ചു….വേറൊന്നുമല്ല അന്ന് കളഞ്ഞു പോയ ധൈര്യം ചില നേരങ്ങളിൽ ഞാൻ പോലുമറിയാതെ എന്നില്ലേക്ക് തിരിച്ചു കയറാറുണ്ട്…അതിന്റെ ആവേശമാണ്….

പെട്ടെന്നേനെ മുൻപിൽ കണ്ടയവളൊരു പേടിയോടെ ചുറ്റിനും നോക്കി….ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോയെന്ന്… കാര്യം ടീച്ചർ ആണെങ്കിലും അത് ഞങ്ങൾക് രണ്ടു പേർക്കുമിടയിൽ മാത്രമല്ലെ…പുറമെ നിന്നു കാണുന്നവർക്ക് അവളാ നാട്ടുകാരിയും ഞാനേതോ വരത്തനുമാണ്…..

”എന്താടാ….പിന്നേം തുടങ്ങിയോ നിന്റെ സൂക്കേട്..?

ചുവന്നു വന്ന മുഖവുമായി പല്ലുകടിച്ചു കൊണ്ടവളെന്നോട് ചോദിച്ചു….മുൻപായിരുന്നെങ്കിൽ വന്ന വഴിയേ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നേനെ…ഇതിപ്പോ ധൈര്യം കേറി കേറി അങ്ങറ്റത്തു നിൽക്കുവല്ലേ….

“തുടങ്ങിയിട്ട് കൊറച്ചു ദിവസമായി….”

എന്റെ ചിരികാണാൻ നല്ല ഭംഗിയാണെന്ന മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായത്തേ കൂട്ട്പിടിച്ചുകൊണ്ടു ഞാൻ അവളെ നോക്കിയൊരു ചെറു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…

“അതിന്…?

ഓഹ് ദൈവമേ….എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി വരുമ്പോ എല്ലായെണ്ണവും അയിനും കുയിനും പൊക്കി പിടിച്ചു വരുന്നതെന്തിനാ………

”അതിന് ഒന്നുമില്ല…“

പറയാൻ വന്നതെല്ലാം വിഴുങ്ങിക്കൊണ്ട് ഞാനവളുടെ മുൻപിൽ നിന്ന് മാറി നടക്കാൻ തുടങ്ങി….ഇനി വേണേൽ അവളു വന്നു മിണ്ടട്ടെ…അല്ലാണ്ട് ഒരക്ഷരമീ