Chapter Title : ചായം പുരട്ടാത്ത ജീവിതങ്ങൾ [മന്ദന്‍ രാജാ]

കിടക്കുന്ന ബെഡ്‌റൂമിലേക്കിട്ടു വാതിൽ പുറത്തു നിന്നും കൊളുത്തിട്ടു

"' മൈക്കിൾ സാറെ ....എനിക്കൊരു ടാക്സി വിളിച്ചു തന്നാൽ മതി "'' റിസപ്‌ഷനിൽ നിന്നിറങ്ങി ജീപ്പിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ നയന അവനെ വിളിച്ചു .

"'' പ്ലീസ് നയനാ . അവറാച്ചൻ നിന്റെ അപ്പനല്ലന്നറിഞ്ഞപ്പോ നിന്റെ കാലിൽ വീണു മാപ്പ് പറഞ്ഞതാ ഞാൻ മനസ് കൊണ്ട് . എനിക്കിഷ്ടം ഉള്ളവരോട് മനസ്സിലെങ്കിലും എന്തേലും ദ്രോഹം ചെയ്‌തെന്ന് തോന്നിയാൽ പിന്നെ എനിക്ക് ടെൻഷനാകും . ഒന്നുറപ്പ് നയനാ ..എന്നോടാ പഴയ ഇഷ്ടം ഉണ്ടേൽ ...വേണ്ട ..അതിലും നൂറിലൊരംശം ഉണ്ടെങ്കിൽ നീയെന്റെ കൂടെ വരണം . നിന്റെ മക്കളെ ഞാൻ പൊന്നുപോലെ നോക്കിക്കോളാം . നീ വരണം ഈ ചടങ്ങുകൾ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് ..ആരുമൊന്നും നിന്നെ ചെയ്യില്ല ..ചെയ്യാൻ ഞാനനുവദിക്കില്ല''''

നയനയൊന്നും മിണ്ടിയില്ല .

"' നയനാ ..ക്ഷമിച്ചൂന്ന് ഒരു വാക്ക് ... എനിക്കറിയാം പൊറുക്കാനാവാത്ത തെറ്റാണ് ഞാൻ ചെയ്തതെന്ന് . എന്നാലും ...""' മൈക്കിൾ ജീപ്പ് ഓരം നിർത്തിയവളുടെ കരം ഗ്രഹിച്ചു

"""മൈക്കിളേ ..നമുക്ക് പിന്നെ സംസാരിക്കാം . എനിക്കെന്റെ അമ്മയെ കാണണം . അവർ വരുന്നേന് മുന്നേ ഒരു നോക്കെങ്കിലും "''

മൈക്കിൾ പിന്നെയൊന്നും മിണ്ടിയില്ല

പള്ളി സിമിത്തേരിയിൽ ജീപ്പിൽ ചാരി നിൽക്കുന്ന മൈക്കിളിനടുത്തേക്ക് നയന വന്നപ്പോൾ അവൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു

"'വൈകിട്ടാണ് ഫ്‌ളൈറ്റ് . എന്നെയൊന്ന് എയർപ്പോട്ടിൽ അക്കിത്തരുമോ മൈക്കിളേ "''

''വാ ... കേറ് "'മൈക്കിൾ ജീപ്പിലേക്ക് കേറിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

''നയനാ ..അന്നെന്നെ സ്നേഹിച്ചെന്ന് പറഞ്ഞത് സത്യമാണെങ്കിൽ പോകാതിരുന്നൂടെ ? നീയെന്നെ സ്നേഹിക്കണ്ട ..അതിനർഹതയുമില്ലെനിക്ക് . നിനക്കൊരു വീടെടുത്ത് തരാം ഞാൻ ..എന്റെ കൂടെ പോലും താമസിക്കണ്ട .നീയും പിള്ളേരുമെന്റെ കണ്മുന്നിൽ വേണം എന്നും ... പ്ലീസ് നയനാ ..എനിക്ക് ..എനിക്ക് നിന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ് .നിന്നയെങ്ങനെ കണ്ടതിന്റെ ഷോക്കിലാണ് ഞാൻ നിന്നെ .. അത്ര തകർന്നു പോയിരുന്നു ഞാൻ ... ഒരുമ്മ തന്നു പോലും നിന്നെ കളങ്കപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല ....""'

"" പോകണം മൈക്കിൾ ... എന്റെ പിള്ളേർ ...അവരെ കൂട്ടണം .. പോയി വരാമോന്ന്