Chapter Title : ചക്കയും ഉപ്പാന്റെ പൂതിയും [ജുമൈലത്]

വീട് വെച്ചു. രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞാ കുടിയിരിക്കലാ. സഫിയ ഇല്ലാന്ന് വെച്ച്…..”?

“അബൂബക്കറ് മാറിയാ പിന്നെ തറവാട്ടിലാരാ”?

“ഞങ്ങള്ണ്ടാവും. ഇങ്ങള് ഇത്താനെ ഓർമ വരൂന്നും പറഞ്ഞ് അങ്ങട്ട് കെടക്കലില്ലല്ലോ”

അതും പറഞ്ഞ് സജ്‌ന വിങ്ങിപൊട്ടി. ഏങ്ങലടിച്ചു തേങ്ങി കരയുന്ന ഭാര്യയെ സലീം സമാധാനിപ്പിച്ചു. ഷഹാന എളാമ്മയെ താങ്ങി പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. ഇതൊക്കെ കണ്ട് വല്ലാതായ ഉപ്പ കുട്ടിയേയും എടുത്ത് നടന്നു.

“ഞാൻ അതിലെ വരാന്ന് ഉമ്മാനോട് പറയോണ്ട്”

ഉപ്പ സലീമിനോട് പറഞ്ഞു.

“ന്നാ ഷാനേ ഞങ്ങള് പോട്ടെ. എട്ട് മണിക്കേലും അങ്ങട്ടെത്തണ്ടേ”

ഷഹാന എളാപ്പയെയും എളാമ്മയെയും യാത്രയാക്കി.

“ പിന്നെ ഷാനെ, അന്റുപ്പ ഒരു പ്രേത്യേക ടൈപ്പാ. ഒന്ന് നോക്കിക്കോണ്ട്. ഇല്ലേ ഭാര്യേന്റെ ഓർമ്മക്ക് വല്ലതും ചെയ്യും”

സലീം വണ്ടി സ്റ്റാർട്ടാക്കി പോവുന്നതിനു മുൻപ് ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഷഹാനയോട് പറഞ്ഞു.

ഷഹാന തിരിച്ച് ഉപ്പയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു.

“ഉപ്പാ ഓര് പോയി. നമ്മക്കും പോയാലോ? നേരം ഇരുട്ടീലെ”?

“പോവാം”

ഷഹാന മണലിൽ ഉരുണ്ട് മറിഞ്ഞോണ്ടിരുന്ന മകനെ എടുത്തു.

“ഉപ്പാ….”

രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഉറങ്ങാൻ കിടന്ന ഉപ്പയെ ഷഹാന വാതിലിൽ തട്ടി വിളിച്ചു. ഉപ്പ എഴുന്നേറ്റ് വാതിൽ തുറന്ന് മകളെ ചോദ്യഭാവത്തിൽ നോക്കി.

“ഇതൊന്ന് ചെയ്യാനാ”

മകൾ ബ്രെസ്റ്റ് പമ്പും പിടിച്ച് വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നതാണ് ഉപ്പ കണ്ടത്.

“അനക്ക് ചെയ്തൂടെ”?

“ഞാൻ നോക്കി. ഒറ്റക്ക് പറ്റാഞ്ഞിട്ടല്ലേ. ഉമ്മച്ചി ഉണ്ടേന്നെങ്കില് …”

ആ വാചകം ഉപ്പയുടെ ഹൃദയത്തിൽ കൊണ്ടു എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. ഉപ്പ മകളുടെ കൂടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

ഉപ്പ കട്ടിലിൻ്റെ അറ്റത്ത് ഇരുന്നു. ഷഹാന പമ്പ്