Chapter Title : ചക്രവ്യൂഹം [കുഞ്ഞൻ]

കൊടുത്തിട്ടില്ല... ആ നാട്ടിലെ... ആ നാട്ടിൽ മൊത്തത്തിൽ അവൾക്ക് നല്ല പേര് ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ സാധിച്ചു.. രണ്ടു ഭർത്താക്കന്മാരും മരിച്ചിട്ടും രണ്ട്‍ ബന്ധത്തിലും ഉണ്ടായ കുട്ടികളെ നോക്കി വളർത്തുന്നു... അതും കഷ്ട്ടപെട്ടു ജോലി ചെയ്‌തു... സതീഷിന്റെ അച്ഛൻ ഗവൺമെൻറ് ജോലിയായിരുന്നു... അവർ സർവീസിലിരിക്കുമ്പോ തന്നെ മരിച്ചത് കൊണ്ട് ആ ജോലി നളിനിക്ക് കിട്ടി... പക്ഷെ അത് തരപ്പെടുത്തിയെടുക്കാൻ അവൾക്ക് ലേശം കഷ്ട്ടപാട് ഉണ്ടായി... "നളിനി... സംഗതി ഞാൻ ശരിയാക്കാം... പക്ഷെ..." ഡിപ്പാർട്മെന്റ് ഹെഡ് ആയ സുലോചനൻ അർത്ഥവത്തായ ഒരു നോട്ടം അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് ഒരു വളിഞ്ഞ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... "സാർ എന്ത് വേണേലും പറഞ്ഞോ.. പക്ഷെ ജോലി എനിക്ക് തന്നെ കിട്ടണം... കാരണം ഇല്ലേൽ ഞാൻ ശരിക്കും കഷ്ട്ടപെടും..." "എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കഷ്ട്ടപെടണേ... " അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ച് അയാൾ ചോദിച്ചു... "സാരമില്ല സാർ... ഞാൻ കഷ്ട്ടപ്പെട്ടോളാം..." “ശരി അങ്ങനെ ആയിക്കോട്ടെ... ആട്ടെ എനിക്ക് എന്താ ഗുണം..." "സാർ പറഞ്ഞോ ... ഞാൻ എന്താ ചെയ്യേണ്ടേ” ഉത്തരം അവളുടെ തെന്നിമാറിയ സാരിയുടെ വിടവിലൂടെ കണ്ട പൊക്കിളിൽ നോക്കി ഒരു ചിരിയായിരുന്നു... പിറ്റേ ദിവസം ഉച്ചക്ക് എല്ലാവരും പോയ സമയം നോക്കി അയാൾ നളിനിയുടെ വീട്ടിലെത്തി... ഡോർ തുറന്ന് നളിനി അയാളെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു... "സാർ ഈ ഒരൊറ്റ തവണ മാത്രം...” "മതി... ഒരറ്റ തവണ മതി... വിശദമായി എനിക്ക് ഒന്ന് കണ്ടാൽ മതി... എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും..." നളിനി ചൂളി പോയി... ചെ എന്ത് വൃത്തികെട്ടവൻ ആണ്... "അല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞത് ചെയ്‌തോ..." എന്ത് എന്ന ചോദ്യത്തിൽ അവൾ അയാളെ നോക്കി... "അല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ പൂറൊക്കെ വൃത്തിയായി ഷേവ് ചെയ്യാൻ...” "ചെ ഈ സാറിന്റെ ഒരു കാര്യം... ഒരു നാണവും ഇല്ല..." "എന്ത് നാണം... കുറച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ നിന്നെ ഞാൻ മുഴുവനോടെ കാണില്ലേ..." അയാൾ അടിമുടി നോക്കി... അഞ്ചടി നാലിഞ്ച് പൊക്കം... നല്ല തുമ്പപ്പൂവിന്റെ നിറം... വട്ട മുഖത്തിൽ നല്ല ഭംഗിയുള്ള കണ്ണുകൾ... വിടർന്ന തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ ആരെയും ആകർഷിക്കുന്നതായിരുന്നു... വിരിഞ്ഞ മാറിൽ നിറഞ്ഞ സ്തനങ്ങൾ... മുഴുത്ത അവളുടെ മുലകൾ അയാൾ ആർത്തിയോടെ നോക്കി... നല്ല വീതിയുള്ള വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടും രണ്ടു പെറ്റിട്ടും ഒട്ടും ചാടാത്ത വയറും... വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ട് കാണുന്ന ഏതൊരുത്തനും അവളെ മലർത്തിയിട്ട് സമാനത്തിലേക്ക് അടിച്ചു കേറ്റി സുഖിക്കാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളും... ഉണ്ണികൃഷ്ണന്റെ കൂടെ ഈ വീട്ടിൽ