Chapter Title : ചന്ദന നിറമുള്ള രാവുകള് [സ്മിത]
അവളുടെ കണ്ണുകളില് നോക്കിക്കൊണ്ട് അയാള് അത് പകുതി വരെ കുടിച്ചു.
പിന്നെ അവള്ക്ക് നീട്ടി.
അവള് അത് വാങ്ങാന് കൈനീട്ടി.
“വേണ്ട...”
അയാള് അവളെ വിലക്കി.
“ഞാന് കുടിപ്പിക്കാം...”
തുടികൊട്ടുന്ന ഹൃദയത്തോടെ അവള് അയാളോട് അല്പ്പം കൂടിയടുത്തു.
അയാള് ഗ്ലാസ് അവളുടെ പവിഴം തോല്ക്കുന്ന അധരത്തില് മുട്ടിച്ചു.
അവള് വായ് തുറന്ന് അയാളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
അയാള് ഗ്ലാസ് ചരിച്ചു.
പാല് സാവധാനം അവളുടെ വായിലേക്ക് അയാളിറ്റിച്ചു.
ചുവന്ന അധരത്തില് ചെറിയ പാല്ത്തുള്ളികള് അയാള് കണ്ടു.
അധരം അമര്ത്തി അവളത് നീക്കിക്കളഞ്ഞു.
അയാള് ഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.
“ന്തെങ്കിലും പറയൂ, രവിയേട്ടാ...”
അയാള്ക്കഭിമുഖം നിന്ന് അയാള് മധുരോദാരമായി പറഞ്ഞു.
“പറയാം...അല്പ്പം കൂടി അടുത്ത് നില്ക്കൂ...”
അനിതയുടെ ദേഹത്ത് വീണ്ടും ഹര്ഷോന്മാദം നിറഞ്ഞു.
ഹൃദയം തുടിച്ചു.
അവള്ക്ക് പക്ഷെ അനങ്ങാന് കഴിഞ്ഞില്ല.
അവളുടെ കണ്ണുകളില് പ്രണയമഴ ഇരമ്പി.
ദേഹം തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി.
ആദ്യമായി ഒരു പുരുഷന് തന്നെ സ്പര്ശിക്കാന് പോകുന്നു.
ആ ഓര്മ്മയില് തന്റെ മാര്ക്കുടങ്ങള് തുടിയ്ക്കുന്നത് അവളറിഞ്ഞു.
“അനീ...”
അയാളുടെ നിശ്വാസം തന്റെ കവിളില് തട്ടുന്നു.
എപ്പോഴാണ് അയാള് തന്നിലേക്ക് വീണ്ടുമടുത്തത്?
“ഏട്ടാ...”
അവളുടെ ചൂടുള്ള നിശ്വാസവും അയാളെ തൊട്ടു.
അയാളുടെ കയ്യുടെ കരുത്ത് അവളുടെ തോളില് അമര്ന്നു.
ആ സ്പര്ശനം നല്കിയ സുഖത്തില് അനിതയുടെ മിഴികള് കൂമ്പിയടഞ്ഞു.
നെറ്റിയില് അയാളുടെ ചൂടുള്ള അധരം അമര്ന്നത് അവള് അറിഞ്ഞു.
ദേഹമപ്പോള് പുളകം കൊണ്ട് വിറച്ചു.
ഒരു പുരുഷന്റെ ആദ്യത്തെ ചുംബനം.
ദേഹം കുഴഞ്ഞ് നിലത്ത് വീഴുന്ന അനുഭവം!
അതിന്റെ മാസ്മരികതയില് സ്വയം മറന്നു നില്ക്കവേ അയാളുടെ ചുണ്ടുകള് തന്റെ കവിളില് അമരുന്നത് അവള് അറിഞ്ഞു.
“ഒഹ്...”
നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത വികകരതീവ്രതയില് അനിത സീല്ക്കാരമിട്ടു.
സീല്ക്കാരത്തിന്റെ ചൂട് അയാളുടെ കവിളിനെ പൊള്ളിച്ചു.
തന്റെ തോളില് അമര്ന്ന അയാളുടെ കൈത്തലത്തിനു മേല് അനിത മുറിക്കെ പിടിച്ചു.
“രവിയേട്ടാ....”
കൂമ്പിയടഞ്ഞ മിഴികള് തുറക്കാതെ അവള് അയാളെ വിളിച്ചു.
“എന്താ അനീ...”
അയാള് ചോദിച്ചു.
നക്ഷത്രഗണങ്ങള്ക്കപ്പുറത്ത് നിന്ന്, ഒരു വിദൂര ഗ്രഹത്തില് നിന്നും തന്നെ കാമിക്കുന്ന ഒരു ഗന്ധര്വ്വന് ചോദിക്കുകയാണ്...
“നിയ്ക്ക് വയ്യ രവിയേട്ടാ...”
💬 Comments
View all comments