Chapter Title : ചന്ദ്രകാന്തം [അണലി]

നിറഞ്ഞു. ഞാൻ കട്ടിലിൽ നിന്നും എണീറ്റു നിന്നു ചേച്ചിയിൽ നിന്നും മുഖം തിരിച്ചു പിടിച്ചു.

ആരെങ്കിലും പറയണോ ചേച്ചി, കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ തന്നെ കാണുന്നതല്ലേ, പിന്നെ അല്ലേൽ തന്നെ ആരാ പറയാത്തത്, നമ്മുടെ അപ്പൻ അടക്കം എല്ലാരും പറയുന്നതു ചേച്ചിയും കേട്ടിട്ടില്ലേ..

അജു നീ കരയുവാണോ.. ചേച്ചീ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു എന്നെ ബലമായി പിടിച്ചു തിരിച്ചു.

ഓരോന്നു ഓർത്തപ്പോൾ കരഞ്ഞു പോയതാ ചേച്ചി..

അജു നീ കരയാതെ ഇരിയെടാ.. എന്റെ കണ്ണുകൾ ചേച്ചി കൈകൊണ്ടു തുടച്ചു.

സാരമില്ല ചേച്ചി, ഞാൻ ഓക്കേ ആണ്..

എന്റെ അജു, നീ കരയുന്നത് എനിക്കു സഹിക്കാൻ പറ്റില്ലെടാ.. അതു പറയുമ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ കണ്ണും നിറഞ്ഞു ഒഴുകുനുണ്ടാരുന്നു. ചേച്ചി എന്നെ പുണർന്നു കേട്ടി പിടിച്ചു, എന്റെ വിഷമം അപ്പോൾ മാറിയിരുന്നു. ചേച്ചിയുടെ മാറിന്റെ പതുപതുപ്പും ചൂടും  നെഞ്ചിൽ തട്ടിയപ്പോൾ എന്റെ മൂട്ടിൽ വീണ്ടും അനക്കം വെച്ചു. അവൻ ചെന്നു ചേച്ചിയെ കുത്തി നോവിക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ അര കെട്ടു പിന്നോട്ടു വലിച്ചു. ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞു എന്നിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറിയ ചേച്ചി വീണ്ടും കട്ടിലിൽ ആസനം അമർത്തി എന്നേയും അടുത്തു പിടിച്ചു ഇരുത്തി.

എടാ നീ വേറെ ആരും പാർകുയുന്നത് കേൾക്കേണ്ട, എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ മനസ്സു നല്ല വെളുവെളുതിട്ടാണെന്നു ചേച്ചിക്കു അറിയാം, നിനക്കു ചേച്ചി പോരേ..

മ്മ് മ്മ്..

എന്റെ കുഞ്ഞു വലിയ ചെറുക്കനായി ഇപ്പോൾ, എന്നിട്ടും ഇങ്ങനെ കരയുവാണോ..

അതു പിന്നെ ചേച്ചി, ഇന്നു സിനിമ കണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ചേച്ചി ചോദിച്ചില്ലേ ഈ ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ വെയ്കുമ്പോൾ എന്തു